Bij de Volkskrant

Bij de plaatselijke bibliotheek hebben ze van Godfried Bomans alleen nog Erik en het klein insectenboek in de kast staan....

In 1941 was hij dankzij Erik of het klein insectenboek een bekend schrijver geworden. Als katholiek werd hij door hoofdredacteur Joop Lücker meteen na de oorlog in dienst genomen door de heropgerichte katholieke Volkskrant. Hij begon als chef kunst, maar bleef dat maar een jaar. Zijn eerste stuk, dat op 12 mei 1945 verscheen, was een verslag van de bevrijdingsfeestelijkheden op de Dam. Bomans zou tussen 1945 en 1952 de tekst voor de fameuze strip Pa Pinkelman in de Volkskrant schrijven. Daarna is hij een jaar correspondent in Rome. Tussen 1954 en 1956 schrijft Bomans onder het pseudoniem Parlevink satirische stukjes voor de krant. Hij zou tot 1969 bij de Volkskrant blijven. Zijn laatste stuk was een herdenking van de 200ste geboortedag van Napoleon op 16 augustus 1969. De familie Bomans (broer Jan noemde zijn huis zelfs ‘Elba’) was gefascineerd door de Franse keizer. Er was toen al sprake van een fikse verwijdering tussen Bomans en de Volkskrant, omdat hij zich eerder fel had gekeerd tegen een pamflet van ‘opruiende linkse jongeren’. Zijn tot dan toe grote vriend Harry Mulisch liet hem zelfs vallen.

Het dienstverband met de krant belette Bomans overigens niet vele andere publicaties te schrijven. Zo was hij vanaf 1945 ook medewerker van het weekblad Elsevier. Dankzij zijn boeken werd hij in de jaren zestig met twee miljoen verkochte exemplaren de meest gelezen schrijver van het land. Ook ontwikkelde hij zich tot een televisiepersoonlijkheid. Hij stierf plotseling aan een hartaanval op 22 december 1971.

Misschien is Kopstukken wel Bomans beste boek en het ‘bezoek aan de 100-jarige’ daaruit zijn mooiste tekst, schreef wijlen Kees Fens in de Volkskrant. In het volgens hem eeuwige stukje dat in 1947 werd geschreven heeft Bomans een bekend humoristisch procedé toegepast: de omkering. De 100-jarige blijkt de enige vitale man in het huis, dat verder door twee stokoude zonen wordt bewoond.

De haast, uit angst voor de laatste seconden, is ongegrond: de 100-jarige kan nog jaren mee en zal ook nog jaren in de ringen hangen.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden