Bij de rechter

Vorige week heb ik een bijzondere rechtszaak mogen bijwonen.Het was bijzonder omdat het een aanklacht betrof van een groep studenten en academici, van Iraanse komaf, tegen de Nederlandse Staat....

De Nederlandse regering heeft vorig jaar deze groep studenten een sanctie opgelegd waardoor zij negen studies niet mogen volgen. Natuurkunde, scheikunde en andere studies gerelateerd aan het splitsen van atomen. Ook was het hen verboden om vijf locaties te bezoeken waar andere kernfysicastudenten wel mochten komen. Overtreders zouden strafrechtelijk vervolgd worden.

Een jonge Nederlandse advocaat verdedigde deze studenten en de academici. Natuurlijk was er ook een advocaat die de Staat verdedigde.

Ik zat daar en luisterde. In deze tekst zal ik niet mijn eigen mening met u delen, want de zaak ligt nog voor bij de rechter. Ik zal een aantal citaten van beide partijen herhalen. Hieraan kunnen geen rechten worden ontleend.

De staatsadvocaat:

– De radicale islam is toch een bedreiging.

– Het is een sanctieresolutie van de VN.

– Ahmadinedjad wil een atoombom maken.

– Stel dat iemand met kwade bedoelingen een van de vijf locaties binnenloopt en met zijn mobieltje een paar foto’s neemt.

– We begrijpen dat sommigen de dupe van deze maatregel worden, maar we willen geen risico’s nemen.

Na deze zware woorden dacht ik dat de aanwezige studenten en academici geen enkele kans van slagen zouden hebben in deze rechtbank. De zaal was vol. Ik merkte dat iedereen voelde dat het nu al een verloren zaak was.

Het was de beurt aan een student en twee academici om op het betoog van de staatsadvocaat te reageren:

– Wat u beweert is een teken van angst en gebrek aan kennis tegelijk. De resolutie van de VN gaat over de zware ingewikkelde theorieën, namelijk over de delen en de deeltjes. Je kunt nooit met een mobiel een foto van dergelijke processen maken. Het zijn staatsgeheimen, ze liggen niet in de kantine of in de vergaderzaal van een kernenergiegebouw.

– De AIVD heeft alle recht om individueel een student of een academicus of wie dan ook te scannen, te screenen en te ondervragen, maar de Staat mag niet een deel van de studenten buiten sluiten enkel en alleen omdat ze Iraanse ouders hebben.

– Iraanse studenten mogen overal in Europa, zelfs in Amerika, kernfysica studeren, alleen Nederland heeft deze ongewone sanctie getroffen.

Ik keek naar de rechter, een sympathieke vrouw die tijdens het luisteren met haar lok speelde en af en toe glimlachte. Even dacht ik dat zij de zaak niet serieus nam, maar ze stelde heel ad rem beide partijen een paar rake vragen. Iedereen ging rechtop zitten, hoop schitterde in de ogen. Het zou kunnen, het zou mogelijk zijn om de Staat te dwingen om haar beslissingen te herzien. Ik zal verder niets zeggen.

Het woord is nu aan de rechter: ‘We weten voldoende. We gaan ons beraden. De rechter spreekt haar oordeel op 3 februari uit.’

Iedereen kwam overeind. De studenten lachten nu. Ze hadden hun hart gelucht.

De rest zou de rechter bepalen.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden