Bij de buren

Is dit de televisiekamer? Ze moeten toch meer bezitten dan dit? Een watercontainer, wat potjes, pannetjes en verder katoen. En die televisie. Achter het muurtje loopt het spoor, als ze de stroom maar niet van een bovenleiding hebben getapt. Erg gevaarlijk, hoogspanning. Nee, dat zal niet. Er komen een rode en een zwarte draad uit de televisie. Die lopen naar een accu, het witte blok met de blauwe rand, achter de hand van de vrouw. Waar hebben ze dat ding in hemelsnaam gescoord? De watercontainer is leeg, de laatste druppels liggen op de stoep.


Links gaat de tent verder, daar ligt alleen een kussen. De volwassen vrouw kan daarop hebben gezeten voor de fotograaf langskwam. Nu buigt ze zich over de hangmat om iets te pakken in de televisiekamer. Er steekt een kinderarm uit de hangmat. Die mat is erg provisorisch aan een van de tentstokken vastgeknoopt. Een volwassene kan hij niet houden.


Het meisje rechts draagt haar vlechten in strikken, dat moet iedere ochtend een heel karwei zijn. Ze zit niet met een vinger in haar neus, ik dacht het even. Ze houdt de tent omhoog, zodat er wat meer licht valt op de schamele bezittingen. Kan de fotograaf meer zien, en wij ook. In haar hand heeft het meisje een papiertje dat een bankbiljet zou kunnen zijn, van de fotograaf gekregen voor het omhooghouden. Of ze houdt de tent voor zichzelf omhoog, kan ze blijven staan bij het televisie kijken.


Dat je in zulke omstandigheden tegen televisie kan. Wat kijken ze, iets Japans? De hele tijd zien ze mensen voorbijkomen die het oneindig veel beter hebben dan zij. De televisie is het eerste wat ik de deur uit zou doen als ik aan lager wal raakte.


Maar kinderen vinden televisie prachtig, er kijken vast ook kinderen van anderen mee. Die twee rechts. Daarom zijn ze blijven staan. Dat ging bij ons net zo, toen de televisie nog uitzonderlijk was. Maar je mocht er wel bij zitten. Heel wat woensdagmiddagen heb ik bij mevrouw Beutler voor de televisie op de grond gezeten. De halve buurt zat er. Zelf had ze geen kinderen, geloof ik, of ze waren allang de deur uit. We kregen een koekje en een kopje thee.


Updates


Twitter.com/HansAarsman

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden