Bij Amsterdam voelt Freixa Catalaanse warmte

Santi Freixa..

amsterdam De zonnige dagen hebben de Spaanse tophockeyer Santi Freixa (25) goed gedaan. Het is een komen en gaan van mensen bij de Amsterdamse hockeyclub aan de rand van het Amsterdamse Bos. Om te hockeyen, maar ook om elkaar te ontmoeten op de bankjes rond het clubhuis.

Een sfeer die Freixa doet denken aan de club waar hij als klein jongetje begon met hockeyen, Atlètic Terrassa. ‘In Spanje zijn er altijd mensen op de club. Zelfs als er geen wedstrijden zijn is het er druk’, zegt Freixa met een glimlach. De club die werd opgericht door zijn opa voelt voor de Catalaan als een familie.

In een jaar is er veel veranderd in het leven van Freixa. De gemoedelijkheid en de warmte van zijn Spaanse club liet hij achter zich om toe te geven aan zijn drang naar avontuur.

Hockeyclub Amsterdam haalde hem naar Nederland. Vandaag speelt de technisch begaafde spits tegen Bloemendaal in de eerste wedstrijd van de play-offs om het landskampioenschap.

‘Hockey was niet mijn grootste motivatie om Spanje te verlaten’, bekent Freixa. ‘Toen ik vorig jaar korte tijd in India en in Argentinië was, besefte ik dat ik meer wilde zien dan alleen Spanje.

‘Hockey kan veel deuren openen. Daarom heb ik de sport gebruikt om een andere cultuur te leren kennen en andere dingen te ontplooien.’

Zijn entree bij Amsterdam verliep anders dan gehoopt. Korte tijd voor Freixa zijn huis in Buitenveldert zou betrekken, liep hij een zware knieblessure op. De eerste twee maanden van zijn verblijf was hij alleen met fysiotherapeuten bezig.

Freixa: ‘Ik ben door iedereen goed opgevangen. Maar het was wel moeilijk voor me. Ik ben een hockeyer maar ik kon niet hockeyen.’

Eenmaal hersteld verliep de integratie soepel. De strafcornerspecialist had niets van zijn kwaliteit verloren. De Nederlandse competitie bleek weinig te verschillen van de Spaanse. Het grote verschil zit in de snelheid ondervond Freixa. ‘Een wedstrijd hier blijft maar gaan en gaan. In Spanje ligt het ritme veel lager.’

Hockey is een kleine sport in Spanje. De hockeybond telt niet meer dan vijfduizend leden. Toch zijn de prestaties op zowel nationaal als clubniveau opmerkelijk goed. Spanje behaalde vorig jaar - zonder de geblesseerde Freixa - nog een tweede plaats bij het EK in Manchester.

Volgens Freixa zijn de goede prestaties niet in de laatste plaats te danken aan Maurits Hendriks, de Nederlandse bondscoach van Spanje. ‘Hendriks gaat uit van de kwaliteiten van spelers en verhult de zwaktes. Maurits laat het team gedisciplineerd maar met passie spelen. Hij combineert de Nederlandse hockeywaarden met de Spaanse cultuur.’

Freixa ziet tegenwoordig een andere Hendriks dan de trainer die in 2002 naar Spanje kwam. ‘Niet alleen het team is beter geworden, ook Maurits heeft zich ontwikkeld. Hij is opener richting de spelers en kan zijn emoties beter bedwingen. Maurits laat de spelers nu hun gang gaan en geeft ze daarna adviezen, in plaats van meteen hard uit te vallen.’

Hendriks verliet het Nederlands team na de gouden medaille bij de Olympische Spelen van Sydney. Volgens sommige spelers zou hij te perfectionistisch zijn. Die stelling kan Freixa beamen.

‘Toen Hendriks aantrad was hij erg hard en direct richting de spelers. Nu is hij een stuk milder. Perfectionistisch is Maurits nog steeds, maar hij probeert zijn doelen op een andere manier te bereiken. Hij is flexibeler geworden.’

Met zes treffers was Freixa op de Spelen in Athene in 2004 vier jaar belangrijk voor de Spaanse ploeg. Maar in het duel om de bronzen medaille verloren de Spanjaarden van Duitsland.

Voor Freixa is het verleden niet belangrijk. Liever kijkt hij vooruit, want hij ziet goede kansen voor Spanje bij de Spelen in Peking.

‘Als we fit blijven kunnen we iedereen verslaan. Maar de top ligt heel dicht bij elkaar. Het is onmogelijk om te voorspellen wie nummer één, twee of drie wordt.

‘Als je kijkt naar de resultaten van de grote toernooien de laatste tien jaar, dan lukt het bijna niemand om een titel te prolongeren. Er is geen uitgesproken grote kanshebber.’

Voor het play-off duel met Bloemendaal wil Freixa ook geen favoriet aanwijzen. Het past bij zijn bescheidenheid. Alle lof die hem toegezwaaid wordt, verwijst hij naar het team. Een sleutelspeler vindt hij zichzelf absoluut niet.

Freixa: ‘Andere spelers zijn belangrijker dan ik. Als Spanjaard heb ik wel vaak een andere visie op problemen. Ik bemiddel wel eens in conflicten, ik spreek met iedereen. Dat is mijn kracht.’

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden