Bij 3-1 vloeit de energie uit het dansende plein

ENSCHEDE - De tijd staat stil in Enschede. Iedereen houdt er zijn adem in, het hele weekend al. Als de wedstrijd is begonnen, rijden er geen auto's meer; alleen een fietser schiet een zijstraat in op weg naar het plein.


Daar staan ze: de Twentenaren. Op het plein, te staren naar de schermen. Ze zeggen niet veel. Soms duwen ze elkaar, zoals vrienden doen die niets te zeggen hebben. Soms hangen ze zomaar om elkaars nek.


Je hoeft geen Amsterdammer te zijn om van Ajax te houden, zeggen ze. Half Nederland houdt van Ajax. Maar om van Twente te houden moet je een Tukker zijn. Daarom is het feest hier anders dan daar.


Grolsch heeft feestblikken bier gemaakt, rood en wit. Die hebben ze meegenomen, koelboxen vol. Verder hebben ze zich uitgedost zoals voetbalfans zich uitdossen: met sjaals om, en schmink op hun wangen. Als iemand begint te schreeuwen zegt een ander: 'doe 's normaal'. Maar als de wedstrijd vordert, wordt het steeds lastiger normaal te doen.


Op het plein staan twee broers uit Ommen. Ze heten Ynze en Michiel Klomp. Ze gaan naar de wedstrijden van Twente sinds ze 13 zijn. Nu is Ynze 38, en Michiel 48. Het zijn grote mannen, stevig op hun benen. Maar Ynze vertelt dat hij slecht sliep, de afgelopen week. Hij werd om vier uur 's ochtends wakker en piekerde dan urenlang. Of Marc Janko 'er wel bijtijds bij kan komen'. Of de opstelling wel de juiste was.


Als Twente vroeger moest spelen tegen Ajax, zegt hij, 'dan was het altijd 7-0. Vijf goals Van Basten.' Daarom is deze wedstrijd de belangrijkste ooit. 'Ik kan nu met de borst vooruit lopen, en dat kon ik vroeger nooit.'


Ze zijn om half één 's middags op het plein. Een uur later mag niemand er meer bij. Veertigduizend mensen. Het is zo vol dat het onveilig wordt; straks kunnen de ambulances er niet meer bij.


Bierfonteinen

Bij 1-0 ruist het plein. Dat kan gebeuren, het is nog vroeg genoeg.


Bij 2-0 sombert het plein.


Bij 2-1 danst het plein, onder fonteinen van bier.


Ynze heeft morgen vrij genomen, en dat hebben er meer. Vorig jaar werden we ook kampioen, zegt hij, maar dat ging vanzelf. Nu is het een gevecht. Stel je voor: straks is dit plein in Enschede ineens het centrum van het land. Het gaat om zoveel meer dan voetbal alleen. Het gaat om Twente, en de Twentenaren.


Als de 2-2 maar niet wil komen, beginnen ze te praten op het plein. Te roepen. Te schelden. Sommigen verontschuldigen zich ervoor: zelfs Tukkers zijn nu emotioneel. Zelfs Ynze. Die zegt: 'Sorry, het is al die opgebouwde energie.'


'Pósitief denken!', roept Ynze naar het scherm. 'Pósitief denken!'


'Kútzooi', hoort hij achter zich. 'Kútzooi!'


'Bálverlies!', roept Ynze. 'Verdommese bálverlies!'


'Rustig, rustig', zegt zijn broer.


'Zet 'm aan, verdomme!'


'Sorry, er staat nu zoveel op het spel.'


Bij 3-1 vloeit de energie uit het plein. Alsof de stop er is uitgetrokken. Niemand vindt de bierfonteinen meer leuk. Bierfonteinen zijn alleen leuk als je wint.


Rechts van de kerk proberen jongeren nog te gaan vechten, maar zelfs daar hebben ze eigenlijk geen zin meer in. Het relletje dooft in twee minuten uit. Een vechtjas wordt getroost door zijn moeder. 'Kalm maar, jongen', zegt ze.


Ynze en Michiel draaien hun gezichten weg van het scherm. 'Dat was het', zegt Ynze, 'we gaan.'


Ineens zijn het weer echte Tukkers.


'Soms zit het mee', zegt Ynze, 'en soms zit het tegen. Je moet het allemaal toch een beetje relativeren.'


Hij is niet de enige op het plein die dat zegt.


Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.