Bier, ratels, bekervoetbal en applaus

VV Smitshoek groeide in tien jaar van 300 naar 1.600 leden, dankzij de vinexwijken in de omgeving. Woensdag is NAC de tegenstander in het bekertoernooi. Een hoogtijdag.

BARENDRECHT 'Booeeee', roepen jongens met oranje ratels als de spelers van NAC het veld opkomen voor de warming-up. Niet dat de jeugd van VV Smitshoek anti-NAC is, maar boe roepen hoort een beetje bij voetbal, zelfs op deze namiddag met historische betekenis.


Het is feest bij VV Smitshoek en niet alleen omdat de hoofdklasser in de tweede ronde van de KNVB-beker aardig partij biedt aan eredivisieclub NAC (1-2). VV Smitshoek beleeft een hoogtijdag in de clubgeschiedenis en is vervuld van trots, ondanks de nederlaag. 'Nou, die hebben we even weggetikt', zegt technisch directeur Van As van NAC met een glimlach die opluchting verraadt.


Eens was Smitshoek slechts een buurtschap van Barendrecht. Het dorp verdween in de loop der jaren deels door de aanleg van de snelweg A15 en de Betuwelijn. In 1960 ontstond de voetbalclub, na het huren van een stukje land van een boer. 'Een weiland veel te klein, om voetbalveld te zijn. Gelegen onder aan de dijk, het Smitshoekse voetbalrijk', aldus oud-voorzitter Nootenboom in het jubileumboek.


Voormalig bestuurslid Bart Bravenboer: 'Vroeger liep hier alleen een boerenspoor over de dijk. We kregen een veld, twee kleedkamers, de spelers wasten zich in een soort trog.' En dan nu: een schitterende accommodatie. Zeven velden, drie van kunstgras, 28 kleedkamers, een majestueuze bestuurskamer met houten bar, een speeltuintje. En vandaag: speciale sjaals en oranje ratels, naar het oranje shirt van de club.


Bravenboer wijst vanuit de hoger gelegen bestuurskamer naar links, naar voren en naar rechts. Overal zijn huizen, vinexwijken: Carnisselande, Portland, ruim tienduizend woningen. Overal is aanwas. De club is onwaarschijnlijk gegroeid, in pakweg tien jaar van 300 naar 1.600 leden. Om één van de groeipijntjes weer te geven: 'Voor 80 jeugdelftallen heb je 160 begeleiders nodig, terwijl je niet door de ondergrens wilt zakken.'


De publieke belangstelling bij het eerste elftal in de competitie moet nog groeien, als straks de jeugd uit de nieuwe wijken volwassen is en in het eerste elftal speelt. Maar vandaag is het beregezellig, met bijna 2.000 toeschouwers. Bier vloeit rijkelijk. Richard van der Linden, van voormalig doelman van het eerste elftal getransformeerd tot spits van zaterdag 8, is het middelpunt van zijn vriendengroep: 'Drie spelers scoorden afgelopen week drie keer. Messi, Ronaldo en ik.'


Hij wacht totdat de lach is weggestorven en vraagt dan aan zijn trainer: 'Tegen wie speelden wij eigenlijk zaterdag?' Tegen Spijkenisse 10 dus. Een vriend draagt een nieuwe kan bier aan.


De dienstbaarheid, het leger aan vrijwilligers, dat is overgebleven van vroeger. Ze helpen altijd en overal, bij de bouw van de tribune in 1993 bijvoorbeeld. De club heeft tegenwoordig zelfs twee voorzitters. De een, Martin Roos, loopt met een oortje in. Hij is chef-veiligheid. Problemen? Nee, alleen gezelligheid. Verbazing ook, dat Smitshoek redelijk meekan met NAC.


Het veld is gelegen tussen Vutterslaan, zo genoemd als eerbetoon aan de in het onderhoud helpende vutters, en Nootenboomdijkje. Het veld is prachtig, is van echt gras en is omzoomd met bomen, een kleine tribune dus, patatkramen en twee rijen reclameborden. Kinderen van alle culturen zingen ondeugende liedjes, over de billen van Bassie bijvoorbeeld, de bijnaam van doelman Ten Rouwelaar.


Ze roffelen tegen de reclameborden, ze ratelen onophoudelijk met hun ratels. Voor de wedstrijd hangt speler Dupon ontspannen over de reling te rekken. 'Van welke krant ben jij?', vraagt hij. Of hij zenuwachtig is? 'Nee. We genieten van deze wedstrijd. Kijk eens, al dat publiek.'


Wat heet: het volk slaakt een kreet van verrukking als Tom den Boer vlak voor rust naar binnen trekt en de bal met een prachtige curve in de kruising jaagt. Een werkelijk schitterend doelpunt. Een andere oer-Smitshoeker, oud-voorzitter Gert-Jan Bravenboer (ja, de broer van Bart), vertelt dat hij in de middencirkel zal slapen als zijn club wint. Tijdens de rust: 'Ik heb al gebeld. Ze komen mijn slaapzak brengen.' Maar na rust scoren Seuntjens en Hooi en wint NAC alsnog, 1-2.


NAC bekert verder, het schemert al een beetje in Smitshoek. Het is maar goed dat er geen verlenging komt, want rond het hoofdveld ontbreken lichtmasten. Bravenboer belt weer, deze keer dat hij gewoon thuis slaapt. Het publiek beloont de voetballers met een bijna ouderwets, klaterend applaus. Ergens boven een trap hangt de slogan van de club: Willen = Kunnen.


KNVB-beker

undefined

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden