Bezoeker woonbeurs zwelgt in het verleden

Staat er een partij Moët & Chandon in slagorde klaar, zijn er geen glazen. Het werpt een kleine smet op de opening van de Residence Woonbeurs, maar de gebruinde gezichten, de oranjerood gestifte lippen, de vlinderdasjes en de coupe soleils blijven lachen....

Sprookjesachtig en stijlvol, zo laat de sfeer tussen het lover zich het best omschrijven. Flakkerende vetpotjes langs de pennyshoes en stemmige barok-muziek uit een van de tenten. Wat nou? Horen we daar een houseversie van These boots are made for walking? Dat mòet een demonstratie van de nieuwste Bang & Olufsen zijn! Maar het klinkt nota bene uit de stand van een hoveniersbedrijf. Op de naburige party van Volvo worden wat wenkbrauwen gefronst.

Voor de zesde keer alweer gaat het maandblad Residence 'driedimensionaal' met de fundamenten waarmee het inmiddels enige faam heeft opgebouwd: stijl, klasse en originaliteit. De uitgever van het tijdschrift meent dat er behoefte bestaat aan 'een klassetijdschrift van hoog niveau waarin het woord doorsnee niet voorkomt en dat ook nog een uniek katern van toplocaties aanbiedt'. Dat wordt gewaardeerd, in buitenplaatsen als Laren, Wassenaar en Aerdenhout: de betaalde oplage is met 40 procent gestegen.

De nieuwe ikonen van het wonen, zo is de zesde beurs gedoopt. Wat zouden die ikonen mogen zijn? In paviljoen I en III stuiten we net als andere jaren op ingebouwde empire-boekenkasten, op geruite fauteuils waar de jachthond naast gedrapeerd kan worden en aan gravures met kasteeltuinen. De Residence-bezoeker zwelgt in het verleden, of hij nu net afgestudeerd of net gepensioneerd is.

Het aanbod met een overdosis Schotse ruit, klassieke schouwen en wijnkoelinstallaties is al jaren onveranderd, want mode-wisselingen zouden te veel onrust met zich meebrengen op het landgoed. Is het dus even schrikken als we de stand van Jan des Bouvrie betreden en zien hoe de smetteloze witte banken omringd worden door zuurstokrose wanden. Nou, hij durft, horen we een gezelschap zeggen. Die dekselse Des Bouvrie! Aan het voeteneind van het bed plant hij een badkuip met hoge rug, opdat de kasteelbewoner getuige kan zijn van zijn badende minnares .

Voor het tweede jaar achtereen staat drs Brechtje Olsthoorn op de beurs. Terwijl ze staat na te hijgen - het uitstallen van serviezen, wafeldoeken en tafellakens is toch een stuk bewerkelijker dan het aanslepen van meubels - licht een assistent toe dat het gebloemde Regout uit boedels en bij opkopers is bijeengesprokkeld. 'En ik heb het zelf net allemaal afgewassen.' Dit aardewerk overleeft de afwasmachine niet.

De jonge ontwerpers zijn apart gezet in de tent Hof van Heden. Vorig jaar waren ze, om de bezoekers schrik aan te jagen, verspreid tussen het antiek en klassiek. Een Residence-bezoeker die niet aan modern wil, kan de tent dus makkelijk vermijden. Dat zou jammer zijn want Piet-Hein Eek, Eibert Draisma, Aernout Visser en Antoinette van den Berg illustreren waarin de kracht van het jonge Nederlands design momenteel ligt: ironie en inventiviteit. Draisma sloopt onderdelen uit filmprojectoren, ijsblokjesmachines en poppen en smeedt die samen tot één waanzinnige, knipperende en draaiende robot. Wie dat allemaal te gortig en te duur is, kan opteren voor een kaarsenstandaard met figuurtje, in een vorig leven een type-arm uit de schrijfmachine.

Visser gaat ook uit van het adagium 'waarom iets nieuws ontwerpen als er al zoveel is?' Gloeilampen in wolken messing - draaiafval - en een tafelblad waarvan het glas eerder dienst heeft gedaan als etalageruit (de winkel Genève): 'Kijk eens wat een kwaliteit.' Hij gaat er simpel met een diamantje langs om de scherpe randen weg te vijlen, zet er een metalen poot onder en klaar is de tafel: nou als dat niet aanslaat in 't Gooi. 'Heel apart', mompelt een jong stel dat even later meer belangstelling toont voor de schilderstukken van Gerti Bierenbroodspot. Jongeman, pochend: 'Ik heb nog wanden genoeg, joh'

Waarschijnlijk meer in trek bij de young conservatives zal het flock-werk van Antoinette van den Berg zijn. De ontwerpster ontkent, luid lachend, dat het een gimmick betreft, nee, dit is de uitkomst van 'divergent denken', een stukje 'esthetische innovatie'. Flocken is de aloude techniek om een brillekoker of een autodak te bedekken met een laag nylon, dat aanvoelt als fluweel. Van den Berg flockt nu alles in knalblauw en felrood: schilderijlijsten, boudoirstoelen, grootvaders klok, kaarsenstandaards en misschien ooit nog zichzelf. Een restpartij stoelen bij de Bijenkorf is zo van de dood gered; een lullig Blokker-lijstje wordt geflockt en wel een chic artikel. 'Ik combineer vorm en techniek, leg eigenlijk door deze vorm van product styling een verbinding tussen heden en verleden', verklaart Van den Berg.

Waarmee zij in werkelijk alle opzichten voldoet aan de Residence-formule.

Jaap Huisman

Residence-woonbeurs: tot en met 24 september in Slot Zeist.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden