Bezigheidstherapie

Het moet wel onnoemelijk goed gaan met Nederland: de gehele werkende bevolking ruimschoots voorzien van 'bed, bad en brood', zoals dat heet, alle basisvoorzieningen zijn geregeld....

Deze gedachte komt op bij lezing van het interview met FNV-coördinator Van der Kolk, waarin hij een lans breekt voor het openen door de werkgever van een zogeheten persoonlijk ontwikkelingsrekening (POR). Maar liefst 5 procent van het salaris moet op die rekening terechtkomen voor financiering van de verdere ontwikkeling van de werknemer.

De FNV weet in deze (zogenaamd) welvarende tijden van gekkigheid blijkbaar niet meer wat het als CAO-eisen moet verzinnen: eerst kwam de bond met het persoonlijk ontwikkelingsplan (POP), nu gevolgd door de POR, allemaal ter verdere lering en mogelijk vermaak van de CAO-gebonden werknemer. Geen werkdag is meer normaal, regelmatig volgt ook de lopende-band-medewerker bijscholing om door te groeien naar een passende chefsfunctie in een andere sector.

Een nadrukkelijk zeehondencrèche- en IKV-gevoel dringt zich op: de kruisraketten zijn nooit in Nederland gekomen en met de zeehonden op de Wadden gaat het allang weer goed. Maar Mient Jan Faber is nog steeds op allerlei fronten actief en Lenie 't Hart redt inmiddels de zeehonden van de Galapagoseilanden en in West-Afrika. Nu in Nederland alle basiswensen van de Nederlandse arbeider zijn vervuld, heeft de FNV niets meer te doen. Daarom zint het op opdrachtuitbreiding om zelf niet ten onder te gaan.

Nu ben ik dol op cursussen, alleen al in de afgelopen drie maanden stonden er vier op het programma, en tot de zomer houden nog twee andere me van de straat. Maar deze zijn allemaal werkgerelateerd. En daarvoor zijn POP en POR weer niet bedoeld, vindt de bond: het moet gaan om cursussen die je wel een rijper en wijzer mens maken op de werkvloer, maar die niet direct met je baan hebben te maken.

De lopende-bandmedewerker moet elders een prachtige baan kunnen vinden na gebruik van POP en POR. Zou hij nog zelf mogen kiezen van de bond, of doet het een stapje terug in de tijd wat paternalisme betreft: de FNV weet wat goed voor je is en waag het niet de geboden kans te weigeren.

In dit rare voorstel van de FNV-man vermoed ik een slinkse methode om vast te houden aan loonmatiging in het CAO-overleg met de werkgevers. Wij, loonslaven, krijgen 5 procent scholingsbudget naast enkele procenten loonsverhoging, terwijl de top van de Nederlandse concerns zichzelf verwent met salarisverhogingen van tientallen procenten, ongeacht de geleverde prestatie. Ik kan me niet voorstellen dat ik van de FNV mag door-POPpen uit het POR tot ik dat niveau heb bereikt.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden