Bewoners van dit dispuutshuis maken met hun gezuip, gebral en geneuk hun buren knettergek

Al jaren krijgt de gemeente klachten van omwonenden

De buren van het Amsterdamse dispuutshuis Beaufort worden knettergek van de overlast van brallende ballen. De 'Beaufers' schreeuwen 'kanker, kanker' en zijn niet zelden dronken. 'Het was ver-schrik-ke-lijk.'

Beaufort aan de Kloveniersburgwal in Amsterdam. Foto Marcel Wogram

Vanaf de binnenplaats achter hun huis galmt het dispuutlied van Beaufort de keuken binnen van Gaia en Roé Cerpac. Zodra het lied ten einde is, lopen de Cerpacs naar de voorkamer en kijken door het open raam naar beneden. 'Nog een paar tellen en dan komen ze het huis uit.' Daar stuift inderdaad een groepje studenten in jasje-dasje de Kloveniersburgwal op. Ze zingen, al is schreeuwen misschien een beter woord: 'Oh wat is het toch fijn om een Beaufer te zijn!'

Natuurlijk hadden de Cerpacs rekening gehouden met enig lawaai toen ze tien jaar geleden in het hart van de Amsterdamse binnenstad een bescheiden appartement kochten. Gaia is zelf opgegroeid in het centrum en kent de geluiden van kroegen die uitgaan, toeristen, en lallende vrijgezellenfeestjes. 'Die buzz hoort erbij, dat vinden we juist leuk.' Maar wat zij de afgelopen jaren hebben meegemaakt met de jongens van 'Doorluchtig Dispuutsgezelschap' Beaufort, beschrijven de Cerpacs inmiddels consequent als 'terreur'.

Aanvankelijk ging het nog wel. 'Toen was het pand ook nog niet van hen.' Maar nadat een stichting van ouders en oud-leden het statige grachtenpand in 2009 voor 1,2 miljoen euro kocht en het aantal kamers uitbreidde van tien tot dertien, is het volgens de Cerpacs snel erger geworden. 'Vooral 's nachts als ze dronken zijn kunnen ze ineens gaan zingen, schreeuwen of heel hard lachen. Dat galmt dan via de binnenplaats bij ons binnen. Van de week stonden ze in de kelder te barbecueën omdat het buiten regende: enorme stank, en levensgevaarlijk.'

De politie komt bij het dispuutshuis Beaufort informeren of het allemaal wat minder kan. Foto Marcel Wogram

In totaal zijn er in de Amsterdamse binnenstad zo'n vijftien studentenhuizen waar omwonenden met enige regelmaat over klagen, zegt de woordvoerder van de bestuurscommissie Centrum. Op één na allemaal dispuuthuizen van het Amsterdams Studentencorps. 'Maar het Beauforthuis is wel het meest vervelende en intens overlastgevende geval.'

Al jaren krijgt de gemeente klachten van omwonenden. Veel macht om in te grijpen heeft de gemeente niet. Ja, de politie kan boetes uitdelen en de geluidsinstallatie in beslag nemen als er 's nachts te harde muziek wordt gedraaid. Dat is ook allemaal gebeurd de afgelopen jaren. 'Maar schreeuwen in je eigen huis, is moeilijk aan te pakken.'

De Cerpacs zijn inmiddels bijna even gefrustreerd over het gebrek aan daadkracht van de instanties als over de overlast zelf. Maar de woordvoerder benadrukt dat de zaak op het stadhuis juist zeer serieus wordt genomen. Zo heeft een zwaargewicht binnen de ambtenarij, die met de 'Treiteraanpak' in andere delen van de stad zijn sporen heeft verdiend, het dossier op zich genomen. 'En er is begin deze zomer een nieuwe Wet Woonoverlast aangenomen, die ons meer wapens in handen geeft om burengerucht aan te pakken. We werken nu aan plannen om te kijken hoe die ook voor studentenhuizen is te gebruiken.'

Ontgroenen

Op de Kloveniersburgwal zijn de zingende studenten inmiddels uit het zicht verdwenen. 'De feestjes en de jaarlijks terugkerende rituelen als de disputen hun nieuwe leden selecteren en ontgroeningen zijn het meest zichtbaar, maar inderdaad niet het grootste probleem', vertelt Gaia. 'Het ergst is het geluid dat ze op onvoorspelbare momenten produceren en dat via de binnenplaats of door de muren vaak keihard doorklinkt.'

Dat de Cerpacs lang niet de enigen zijn die afgelopen jaren klaagden over het huis, blijkt uit mails die andere Beaufortburen naar de gemeente stuurden. 'Regelmatig harde muziek op een verkeerd tijdstip', schrijft een buurman. Een andere: 'Ze slepen meubilair naar buiten en zetten de muziek dan zo hard dat ze hem buiten kunnen horen, en daarmee de buren ook.' Een buurman stuurde foto's door van een indrukwekkende stapel bierfusten die door een vrachtwagen van Heineken voor de deur wordt afgeleverd. 'En dat allemaal zonder horecavergunning.'

Kotsgeluiden

'Het was ver-schrik-ke-lijk', verzucht ook Roos, die om privacyredenen niet met haar achternaam in de krant wil. Vorig jaar verhuisde ze naar Amsterdam Noord om aan de geluiden van de Beaufers te ontvluchten. 'Ze zijn gewoon heel vaak dronken en dan beginnen ze ineens midden in de nacht te schreeuwen: 'Kanker, kanker.' Of je hoorde heel harde kotsgeluiden. Er was ook een tijd een jongen die er plezier in had om de meisjes die hij meenam heel hard te neuken met zijn raam open. Dat was net alsof ze naast ons in bed lagen.'

Toen zij in verwachting raakte maakte de woede een kant in haar los die ze nog niet kende. 'Ik ben op een slecht moment met een enorme buik bij hen naar binnen gelopen en heb gezegd dat ik hun huis in de fik zou steken als ik tijdens de kraamperiode ook maar één piep van ze zou horen.' Het had effect, voor zes weken.

Dat is bijna twee jaar geleden, zegt oud-notaris Ernst Faber die als onafhankelijk bestuurslid in de stichting zit die het Beauforthuis beheert. 'Maar inmiddels is de situatie echt anders.' Samen met medebestuurder Rick Roerink, die een paar jaar geleden nog zelf in het huis woonde, is Faber de afgelopen jaren intensief bezig geweest met de klachten. In de eerste plaats door het huis zelf aan te pakken. Er is in overleg met de buren en de gemeente voor ruim 20 duizend euro aan maatregelen getroffen. 'De zolderverdieping is geïsoleerd, er zijn geluidswerende dakramen, en we hebben een voorzetwand van 20 centimeter dik laten plaatsen in de woonkamer.' Ook het gedrag van de huisbewoners is de laatste jaren verbeterd, zegt Roerink. 'Ze houden echt veel meer rekening met de buren dan in mijn tijd.'

Wie zich blijft misdragen wordt ook aangepakt, verzekeren de bestuurders. De jongen die zo graag hard neukte kan daar volgens hen over meepraten. 'Hij heeft daarvoor een boete gekregen, en is verplaatst naar een kamer waar hij minder overlast kan veroorzaken.'

Dichttimmeren

Er staat ook wel iets op het spel, zegt Faber. 'De burgemeester kan bij aanhoudende ernstige overlast uiteindelijk besluiten om een woning een tijdlang dicht te timmeren.' Dan heeft de stichting een financieel probleem, want de hypotheek van 6,5 ton moet wel worden betaald. Faber: 'Ik heb de jongens gezegd dat ze met vuur spelen.'

Faber en Roerink hadden het idee dat zij samen met de gemeente en de buren goed op weg waren richting een definitieve oplossing. Voor de zomer is er onder leiding van de anti-treiter-ambtenaar een contract opgesteld waarin nauwkeurig is vastgelegd hoe de huisbewoners zich moeten gedragen. Hoeveel feestjes (eens per maand tot 2 uur en twee keer per jaar tot 3 uur), en hoeveel decibel geluid overlast is. Er staan ook sancties in voor huisbewoners die zich daaraan niet houden, tot aan royement als dispuutslid aan toe. Faber: 'Wat het bestuur betreft mag het Beauforthuis met zo'n contract echt een voorbeeldcase zijn voor de andere dispuutshuizen.'

Maar bij Gaia en Roé Cerpac is het enthousiasme over alle regels bepaald minder groot. Er staan dingen in, waarvan hun haren recht overeind gaan staan, dat de decibellen met de ramen dicht gemeten moeten worden. Gaia: 'Dan zeggen ze, nou dat is dan een punt waar we nog over moeten onderhandelen. Maar dat is ononderhandelbaar.' Vaak krijgen de Cerpacs de vraag, waarom ze niet gewoon verhuizen. Die suggestie voelt als een belediging. 'We zijn ooit verliefd geworden op dit appartement. Het maakt onderdeel uit van ons gezin. Dat opgeven omdat de mensen zich naast ons als idioten gedragen, zou onverteerbaar zijn.'

Steden proberen hinder te beperken

Waar studentenleven is, is overlast. Amsterdam is lang niet de enige stad waar het stadsbestuur zoekt naar maatregelen om hinder binnen de perken te houden. In Amsterdam, Utrecht, Nijmegen, Leiden, Delft en Enschede is beleid ingevoerd of in voorbereiding om de 'verkamering' aan te pakken. Het wordt zo moeilijker om huizen en appartementen vol te bouwen met kamertjes en te verhuren aan studenten.

Groningen, de stad waar ongeveer eenzesde van de inwoners student is, heeft al in 2015 het beleid ingevoerd dat er per straat maar 15 procent van de huizen studentenbewoning mag zijn. In Nijmegen heeft de gemeenteraad afgelopen zomer besloten om ook 'toezichthouders' in te zetten om overlast aan te pakken. Zij moeten 's avonds en 's nachts gaan patrouilleren in wijken met veel studentenhuizen.