Betrouwbare gids voor avontuurlijke muziekliefhebbers

De 28ste editie van het jaarlijkse wereldmuziek-festival in Boechout, iets ten zuiden van Antwerpen, stond in het teken van een nieuwe vriendschap....

In muzikaal opzicht was de bijdrage van de toearegs helaas minder interessant dan vorig jaar tijdens een mini-festival in het Amsterdamse KIT Tropentheater, toen twee generaties muzikanten met elkaar contrasteerden: Hamid Ekawel, een representant van de jonge garde, en het ensemble van een oude meester, zanger en udspeler Baly Othmani. Van de verschillende acts op Sfinks was Tarbiat, het ensemble van Hamid Ekawel en zijn broer Zamil (beiden elektrische gitaar), nog het sterkst.

Takamba Super 11, een groep die op het woestijnfestival in Essakane naar verluid duizenden mensen in vervoering én beweging bracht, had op Sfinks moeite om de aandacht van het publiek vast te houden. Hun traditionele muziek was voor ongeoefende oren te eentonig.

Gelukkig pakten andere onderdelen van het festival beter uit. Brazilië leverde een aantal aangename verrassingen, waaronder de luchtige maar geraffineerde muziek van zangeres Ceumar en haar begeleiders.

Een openbaring was het optreden van het twaalfkoppige Orquestra Popular de Câmara uit São Paolo. Voor een kamerorkest hebben ze een wel zeer ongebruikelijke bezetting met maar liefst vier percussionisten, twee 'multiblazers'(saxofoon en allerhande fluiten), piano, cello, contrabas, accordeon, mandoline en zang. Voor hun betoverende mix van Braziliaanse stijlen, waarbij lichtvoetige bossa soms vergleed tot slepende Afro-Braziliaanse ritmes, kwam dat overigens prima van pas. De woordloze zang van Mônica Salmaso, vaak unisono met sax of cello, droeg bij tot een onverwachte klankverwantschap met sommige werken van Steve Reich.

Heel anders en nog verrassender was het solo-optreden dat Salmaso een dag eerder gaf, slechts begeleid door pianist en Orquestra-leider Benjamin Taubkin. Een liederencyclus die de vloer aanveegde met alle stereotypen rond Braziliaanse muziek: bijna 'klassiek'qua aanpak – bossa nova en samba in geen velden of wegen te bekennen. Dankzij haar fluwelige timbre, kameleontische expressiviteit en emotionele impact kan de Braziliaanse zich zonder meer meten met de grote Griekse chanteuse Savina Yannatou.

Temidden van alle lawaai bleef Salmaso volkomen geconcentreerd en wist ze haar publiek ruim een uur lang aan zich te binden, waarna ze het publiek uitwuifde met een subtiele vingerwijzing naar haar inspirator, stemkunstenaar Bobby McFerrin. Haar buitengewoon vrije interpretatie van de Beatlesklassieker Blackbird verried onmiskenbaar McFerrins signatuur.

Sfinks 2003 herbevestigt de reputatie van sympathiek festival als betrouwbare gids voor liefhebbers van avontuurlijke omzwervingen. Een enkele keer past evenwel iets meer bescheidenheid: al die 'Europese premières'doen het natuurlijk goed in het festivalboekje, maar Hamid Ekawel en zijn groep uit Niger waren toch echt al eerder in Amsterdam geweest.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden