Betogende huisartsen manen tante Els

Als rond twaalf uur drie politie agenten te paard op het Malieveld verschijnen, roept huisarts Willem Bijleveld uit Nijmegen zijn amices met de megafoon gekscherend tot de orde: 'Jongens, de ordetroepen....

Huisartsen protesteren niet, die incasseren alleen, had collega Piet van Leeuwen, voorzitter van de Haagse districtshuisartsenvereniging, even daarvoor geroepen. 'Iedere dag staan er weer patiënten op de stoep, hun belang gaat voor, de huisarts schikt wel weer in. Het duurt lang voordat hij tot actie bereid is.' Bijleveld, gehuld in jokerpak, tegen de menigte die zich langzaam in beweging zet: 'Ja, voegt u zich maar, dat doen we al jaren.'

Duizend huisartsen op het Binnenhof, dat is een signaal dat er wat fout gaat, aldus Paul Giesen, actievoerder van het eerste uur. Wat bedoeld was als symbolische prikactie van een paar huisartsen uit de regio Nijmegen, groeide in korte tijd uit tot een landelijk protest. Giesen: 'Het land bulkt van het geld. Wie dwars op de weg gaat staan, heeft de volgende dag al zijn centen binnen. En wij moeten het doen met een fooi.'

De eis: 1,3 miljard. Om meer huisartsen op te leiden, de 70-urige werkweken terug te brengen tot 'normale proporties' en de fors gestegen praktijkkosten te betalen. Maar in de zorgnota voor 2001 was slechts 20 miljoen gereserveerd. En toen was de maat vol, aldus Van Leeuwen. 'Van alle kanten wordt ons verzekerd dat dat geld er heus wel komt. Van de minister krijgen we steeds maar een aai over onze bol. Maar wanneer staat dat geld nou een keer op mijn giro?'

En dus wordt dinsdag tijdens de protestmars een waarschuwingslied aangeheven: Maar waarschuw Tante Els / Dit is het eind van dromen / De karigheid is uit / Wij zullen blijven komen. 'U moet harder zingen, hoor', gebaart de politieagente die de demonstratie begeleidt. 'U passeert nu het ministerie van Financiën. Ze moeten u daar wel horen.'

Als er dan een keer actie wordt gevoerd, dan moet het ook met humor, vindt huisarts M. Jacobs uit Ede, in pyjama en op pantoffels. Maandagavond laat is hij nog druk in de weer geweest om van een oude onderzoeksrol, een gordijnroede en de deksel van een pot pindakaas een kolossaal formaat injectiespuit te fabriceren. Alleen de letters op zijn protestbord ('Ik wil niet langer mijn bed uit voor een prikje') hadden wel iets meer lijn mogen hebben, constateert hij zorgelijk.

'Het blijft keurig volk', concludeert Bijleveld tegen het einde van de manifestatie. De huisartsen overhandigen een petitie aan een aantal Tweede-Kamerleden en ze worden niet eens echt boos om hun lauwe reactie. De politie neemt slechts drie bladen met eieren in beslag. Die ook nog eens hardgekookt zijn. Bijleveld: 'Zet hier duizend staalarbeiders neer en je hebt een heel ander sfeertje.'

Tegen twee uur gaan de witte doktersjassen op het Binnenhof uit. Huisarts Van Leeuwen moet om vier uur alweer visites rijden. Collega Jan Cozijnsen uit Nijkerk vreest dat hij voor die ene stakingsdag uiteindelijk zelf wel weer zal opdraaien. Dinsdagmorgen had hij zijn praktijk volgeplakt met de tekst: 'Wegens achterstallig onderhoud gesloten.' Woensdag zal het spreekuur overlopen, voorspelt hij. 'Bij een staking moet je altijd gedupeerden hebben, anders bereik je zo weinig. Maar ja, dat is bij ons een beetje lastig.'

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden