Beter zou het zijn als ik niet aan oorlog dacht, maar aan vrede. Maar waar is die?

Beeld de Volkskrant

Hele dagen gaan voorbij waarin ik niet aan de Tweede Wereldoorlog denk. Er zijn genoeg andere oorlogen om aan te denken. Beter zou het zijn als ik niet aan oorlog dacht, maar aan bijvoorbeeld vrede. Maar waar is die? Ik merk dat ik bang ben. Het presidentschap van Donald Trump maakt die angst niet minder. Ik zoek de poëzie op, maar ook die is door oorlog aangetast. In de bundel Levend voorwerp van Gust Gils (De Bezige Bij, 1969) staat het gedicht vlieger uit w.o. 2 :

1. Zweven in een schamele kist
heen en weer tussen hier en ginder
boven groot internationaal
nonvriendschapsverdrag
en het ene uiteinde van zijn roete
gloeiend bestoken
metaalsplinter in buik
hoeft nu niet fataal te wezen
toen wel

2. hij kwam er niet uit
raakte niet door
er lag een romp op de weg
die van hemzelf, bij nader toezien

Ook in de bundel van Els Moors Er hangt een hoge lucht boven ons (Nw A'dam, 2007) speelt een oorlog een rol:

toen kwam ik thuis
ik gooide mijn loodzware tas
van me af in de gang
jij stond op me te wachten

dat waren passen
die ik naast je zette op de grond
een voor een
iemand bombardeerde het station
een roemeen beschoot
een andere roemeen met een geweer
vorig jaar lag hier een man op straat
het bloed bleef liggen op de stoep

Nu nog een deel van het gedicht Aan mijn landgenoten (Reklam, 1958) tijdens de oorlog geschreven door Bertolt Brecht:

Moeders, omdat het u is toevertrouwd
een oorlog te gedogen of niet
smeek ik u, laat uw kinderen leven!
Zodat ze u hun geboorte danken en niet hun dood
Moeders, laat uw kinderen leven!

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden