Beter dan zijn vader

In de herinnering moest hij vroeger altijd lachen, al was niet steeds duidelijk waarom. Misschien was het wel omdat het leven hem altijd had toegelachen en wilde hij iets terugdoen....

Hij werd als nakomertje, als ongewenst kind, geboren in een Nijmeegs arbeidersgezin. Zijn vader zuchtte in de zeepfabriek. Om Hans te laten doorleren, moest vader Alders overwerken. Zijn beloftevolle zoon zou het beter krijgen dan hij.

In de PvdA stootte Hans snel door naar de top. Hij kreeg het beter dan zijn vader. Hij werd minister van Milieu. Nadien kreeg hij het ook beter dan zichzelf. Hij werd in Genève directeur van de Europese vestiging van de VN-organisatie voor milieu en ontwikkeling, met een belastingvrij salaris, waaraan, zoals hij indertijd zei, een minister in Nederland niet kon tippen. Veelzeggende woorden waren dat in 1996, toen hij aantrad als commissaris van de koningin in Groningen.

Nog in de kracht van zijn leven, hij is 52, vervult hij nu als jongbejaarde een functie in de schaduw. Hij verdient een ministerssalaris, 122 duizend euro, maar dat is niet genoeg. Elsevier onthulde eerder dit jaar dat hij de best bijverdienende commissaris is. Hij weet met uiteenlopende nevenfuncties zijn verdiensten bijna te verdubbelen. Het moet nog meer zijn, want een aantal inkomstenbronnen viel niet te achterhalen. Hij wil er geen mededelingen over doen, in verband met zijn mensenrechten.

Hij maakte zichzelf tot kampioen der commissarissen. Tot president-commissaris van de koningin, en verbaasde zich over de opwinding die ontstond. Hij begrijpt die niet.

Hij schaamt zich ook niet, zei hij in een interview in de Volkskrant. Hij betreurt het feit dat het in de ophef over zijn bijbanen vooral gaat over het bedrag dat ermee is gemoeid. 'En dan krijgt het iets smoezeligs.'

Het is niet zijn schuld maar de onze.

Als vertegenwoordiger van het linkse Nijmegen van de jaren zeventig wist hij natuurlijk al dat geld kon stinken. Maar dat was niet zijn geld. Het was het geld van de kapitalist die de arbeider uitbuitte. Hij moet het betreuren dat nu ook zijn geld in een kwade geur is komen te staan. Dat is ten onrechte, meent hij. Hij ruikt zelf niets, dus vindt hij dat wij met onze neus naar de dokter moeten.

Zijn riante salaris komt uit de belastingopbrengsten; zijn nevenverdiensten voor een deel ook.

Wat hij als veelverdiener niet heel scherp meer lijkt te zien, is dat dat geld mede wordt opgebracht door weinigverdieners zoals zijn vader - te druk als hij is om de wens van zijn vader te vervullen. Het is zijn dagtaak.

Ooit ongewenst, vindt in elk geval hij zichzelf nu zeer gewenst.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden