Betalen met de euro of liever met de eigen chiemgauer?

AMSTERDAM - Terwijl het vertrouwen in banken maar mondjesmaat terugkeert en de crisis rond de euro blijft aanhouden, voeren steeds meer dorpen en steden eigen muntsoorten in om de lokale economie te stimuleren. Zo introduceerde de Britse havenstad Bristol deze week met veel rumoer de Bristol pound als alternatief voor de vertrouwde Britse pond.

Nu is Bristol niet de eerste Britse stad die onder het motto 'onze stad, ons geld' met een lokaal betaalmiddel komt om de plaatselijke bewoners en middenstand te steunen. Plaatsen als Lambeth in Zuid-Londen, Totnes, Lewes of Stroud hebben al jaren een munteenheid die alleen lokaal te koop is en slechts in plaatselijke winkels en restaurants kan worden uitgegeven. Maar in Bristol gaan ze er prat op de grootste Britse stad te zijn die zich aan eigen valuta heeft gewaagd. Maar ook dat de Bristol pounds veel mooier en verfijnder zijn dan geldbriefjes elders in Groot-Brittannië.

En wie denkt dat het alternatieve geld weer typisch een Britse gril is, komt bedrogen uit. Want vooral in de eurozone lijken de alternatieven voor de Europese eenheidsmunt als paddestoelen uit de grond te schieten. PVV-leider Geert Wilders mag ruim tien jaar na de introductie van de euro overladen worden met hoon vanwege zijn pleidooi voor de herinvoering van de gulden, elders in Europa hebben ze er minder moeite mee een andere munteenheid boven de euro te verkiezen.

Neem het Franse stadje Aubenas waar al maanden met een eigen munt, de bogue, kan worden betaald. Toulouse waar de sol violette steeds meer aan populariteit wint tegenover de euro. Of het Italiaanse dorpje Filettino, waar ze uit protest tegen de bezuinigingen van de regering-Monti de fiorito drukten. En wat te denken van de chiemgauer, die in de Duitse districten Rosenheim en Traunstein(Beieren) circuleert, al sinds 2003 het succesvolste plaatselijke alternatief voor de euro.

Maar een ware explosie van nieuwe muntsoorten vindt vooral plaats in de economisch zwaar geplaagde Zuid-Europese landen. Zo telt Spanje, dat zucht onder een bankencrisis en torenhoge werkloosheid, al zeker dertig alternatieven voor de euro. Munteenheden met klinkende namen als eco, turutas, boniatos, zoquitos, pumas of moras. En in het Galicische dorp Mugardos presteerden ze het zelfs een tijdje weer met de oude Spaanse peseta's te betalen.

Ook in Griekenland proberen ze elkaar zo door de crisis te helpen. Veel Grieken, die al zo lang onder druk staan om terug te keren naar de drachme, verwachten dat eind dit jaar wel eens honderd alternatieve valuta voor de euro zouden kunnen zijn. Nu eens als fysiek geldbiljet, dan weer als ruilmiddel van spullen of diensten.

De vraag is of de fiscus hier blij mee is. Want hoe controleer je al die alternatieve betaalmiddelen?

undefined

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden