Beste studenten verrassen de kijker

ITs festival..

AMSTERDAM Met een pleidooi voor de toekomst van de podiumkunsten, juist omdat die níet draaien om directe winst, opende artistiek directeur Theu Boermans vrijdag het 20ste Internationaal Theaterschool Festival Amsterdam. Het is hét studentenfestival van Europa. Hier presenteren zich traditiegetrouw de dansers, acteurs, choreografen en regisseurs van de toekomst, en sinds deze editie ook filmers en schrijvers. In hun bizz gaat het zoals wijlen acteur en pedagoog Ton Lutz wijs vanaf het filmdoek sprak niet om de beste, maar om de eerlijkste en de vindingrijkste.

Deze stelling bewees zich meteen. In het spannende Final Showdown van de Hochschule der Künste Bern spelen twee broers vanaf de bank een computerspelletje. Met hun joypads sturen ze hun avatars op het toneel aan. Deze performers raken verzeild in een knap staaltje hogeschoolvechten, dat steeds realistischer en gewelddadiger wordt. Achter de perfecte timing waarmee de broers live het geluid van elke slag, stoot, botsing of val produceren, blijkt meer dan onschuldig vermaak te zitten.

De collega’s van de Palucca Hochschule für Tanz uit Dresden betonen zich in Hypothetical Stream II vooral zeer zuivere en betrokken dansers. In deze complexe choreografie van de grote moderne balletvernieuwer William Forsythe, die ook zelf met hen werkte, weten zij orde en logica in de wirwar van bewegingen te scheppen.

Ook zaterdag was er veel dans te genieten, eveneens geselecteerd door de artistiek leider Tim Persent. Zeven jonge choreografen van Nederlandse opleidingen lieten in korte stukken zien waar hun hoofd of hart op dit moment vol van is. Originaliteit, het hebben van een gezichtspunt dat de kijker kan verrassen, blijkt essentieel wil je als maker overtuigen. Tegenover een aardige bewegingsexercitie rond het thema schijnbare willekeur (Untitled), een warm verhaaltje over vriendschappen (Zwischenspiel) en een geamputeerde imitatie van Hans van Manens videoballet Live (I live, waarin de noodzakelijke live interactie tussen dans en video en scherpte en subtiliteit van een sublieme balletdanser zijn weggelaten zonder daarvoor iets anders unieks in de plaats te stellen) stonden enkele opmerkelijk eigenzinnige choreografieën.

Artez uit Arnhem leverde een brutaal erotisch mannenduet (Lu Carmella van Mor Shani) en een heterovariant die bijna barstte van het onmachtige verlangen (Work in Progress van Einav Eshel). De SNDO uit Amsterdam, de school die bij uitstek dansmakers opleidt, had de eer Entertainment van en door Alma Söderberg te kunnen presenteren, een solo over de interactie tussen stem en lichaam, en Bloody Body Blah van en door Giulio D’Anna.

Ook hij neemt een klassieker als uitgangspunt – Het Zwanenmeer – maar weet daar wel een volledig eigen performance van te maken. In een tutu van echte veren en op gympen zonder teenpunten zet hij een wanhopige, zowel ontroerende als komische, hartenkreet naar liefde neer.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden