Beschadigen Koran mag om een christen uit te schakelen

Met de strijd tegen het terrorisme neem je het alledaagse misbruik van de blasfemiewetten niet weg.

Tien jaar geleden openden de vrienden Gulzar Masih en Abdul Rauf samen een
boekwinkel in de Pakistaanse stad Sialkot. Het maakte niet uit dat Masih een christen
was en Rauf een moslim. Ze wilden samen iets ondernemen en hadden succes. Hun
handel in boeken bloeide en ze kochten een veel groter pand dan dat waarin ze
begonnen waren.

Verbrande pagina
Met dit zakelijk welslagen kwam de vriendschap ten einde. Rauf wilde
de boekenzaak voor zichzelf maar Masih wilde zijn aandeel niet opgeven. Ze maakten
ruzie en kozen er uiteindelijk voor om de zaak te verdelen. De voormalige vrienden
begonnen ieder een eigen boekenzaak.

De zaak van Masih bleek succesvoller dan die van Rauf. Dit zou Masih duur komen te staan. Op een ochtend wilde de zoon van Masih de winkel openen. Tot zijn schrik vond
hij onder het rolluik een verbrande pagina uit de Koran. Er bleek personeel van Rauf in
de buurt te zijn. Ze begonnen te schreeuwen en beschuldigden Masih en zijn zoon van
het verbranden van de Koran.

Mensen stroomden toe en men wilde de zoon lynchen. Hij wist ternauwernood te ontsnappen. Men maakte aanstalten om de boekenzaak te verbranden maar dat werd door de politie voorkomen. Masih is inmiddels van blasfemie beschuldigd. Zijn hele familie zit ondergedoken. De boekwinkel moet hij opgeven.

In de fik
De blasfemiewetten worden in Pakistan misbruikt om tegenstanders in geschillen over geld, land en vrouwen uit te schakelen. Religieuze minderheden zoals christenen zijn van deze manier van doen het vaakst slachtoffer.

Zoals afgelopen april toen in de provincie Punjab de christen Arif Masih gevangen werd gezet op beschuldiging van blasfemie. Een politieman had op een avond een paar uit de Koran gescheurde pagina’s in de straat vlak bij het huis van Masih gevonden. Na deze ontdekking werden via de luidsprekers van de buurtmoskee alle moslims opgeroepen om zich in verband met een ernstige kwestie in de betreffende straat te verzamelen.

Al spoedig ontstond een grote groep woedende moslims, die voorstelde om de huizen van christenen te verbranden. Het huis van Masih moest als eerste in de fik gestoken worden omdat hij de enige christen in de straat was en dus wel de schuldige moest zijn. Masih werd gearresteerd. Het is onbekend waar hij gevangen zit en wanneer
zijn zaak voorkomt.

Zwarte wetten
Inmiddels is bekend geworden dat Masih een conflict over land had met een moslim uit zijn woonplaats. Zelfs in een onderzoeksrapport van de politie wordt uitgegaan van zijn onschuld, maar dat helpt hem verder niet. Ook al zou hij vrijgesproken worden, dan nog kan hij niet naar zijn huis terugkeren omdat dit te gevaarlijk is. Zijn claim op het land moet hij opgeven.

De gouverneur van de provincie Punjab Salman Taseer werd vermoord omdat hij
het opnam voor mensen die beschuldigd werden van blasfemie. Hij werd gedood omdat hij de blasfemiewetten ‘zwarte wetten’ noemde en wees op het misbruik dat ervan werd gemaakt. Hij zei dat de wetten niet van god kwamen maar door mensen waren gecreëerd.

In Pakistan werden christenen vermoord en kerken vernield toen in de VS een
dominee de Koran verbrandde. Daaruit zou je kunnen opmaken dat in Pakistan de
vernieling of het onteren van de Koran vreselijk wordt gevonden. Je zou tot de conclusie kunnen komen dat het voor moslims onverdraaglijk is als er iets met dit boek gebeurt.

Gewone moslims
Maar dat is dus niet zo in Pakistan. Want hoe vaak komt het daar niet voor dat devote
moslims de Koran zelf beschadigen als zij daardoor een ander kunnen uitschakelen.
De haat voor religieuze minderheden is voor sommige Pakistaanse moslims
beduidend groter dan de liefde voor hun heilige boek.

Het kan ook nog anders zijn: de liefde voor het heilige boek gaat zover dat beschadiging ervan geoorloofd is als hiermee de boodschap van dat boek wordt verspreid en gevolgd.

Hillary Clinton heeft tijdens haar bezoek aan Pakistan de autoriteiten aldaar
gevraagd om de strijd tegen het terrorisme en extremisme op te voeren. Dat moet
natuurlijk gebeuren. Het treurige is dat je daarmee het alledaagse misbruik van de
blasfemiewetten niet wegneemt.

Beschuldigingen van blasfemie worden door gewone Pakistaanse moslims geuit tegen hun naasten. Daar hebben ze geen terroristen voor nodig.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.