Bertens komt vier punten tekort voor opmerkelijke prestatie

PARIJS - Vier punten scheelde het slechts. Als Kiki Bertens diep in de derde set nog vier punten had veroverd op de Duitse Andrea Petkovic, was ze doorgedrongen tot de kwartfinale van Roland Garros. Dat lukt Nederlandse tennissters haast nooit. En ook voor zogeheten qualifiers is het uniek. Ze zou pas de tiende speelster in vier decennia proftennis zijn geweest die via het kwalificatietoernooi wist door te dringen tot de laatste acht.


Vier punten, bij een 5-4-voorsprong in de derde set. Bertens wist dat ze een zeldzame kans had verspeeld. Ze hield het nauwelijks droog toen ze probeerde uit te leggen wat er was misgegaan.


Ze begon met een overrompelende eerste set, waarvoor ze slechts een half uur nodig had. Maar die topvorm ontglipte haar in de tweede set volledig. Na een spannende derde set stapte ze na ruim twee uur als verliezer van de Parijse hoofdbaan: 1-6, 6-2, 7-5.


In haar voorbereiding op het belangrijkste duel uit haar loopbaan had de 22-jarige Bertens veel van haar eerdere routines aangehouden. Ze at de avond voor de wedstrijd een schnitzel, met lichte weerzin. Het was al de zevende keer sinds ze twee weken geleden begon aan haar opmars. Haar zus zorgde opnieuw voor een kapsel met sierlijke strakke vlechten, precies zoals bij haar zes eerdere gravelduels. Ze was, tot haar eigen verbazing, bijgelovig geworden van haar succes in Parijs.


In de eerste set leek het te helpen. Ze was allerminst onder de indruk van het schaars gevulde Court Philippe Chatrier, de grootste tennisbaan die ze ooit betrad. Ze ging als een routinier tekeer tegen de 27-jarige Petkovic, een voormalige toptienspeelster die door blessures is weggezakt. Met harde opslagen, zware forehands, handig netspel en subtiele dropshots liet ze haar ervaren tegenstander kansloos.


Een negen gaf haar coach Martin van der Brugghen haar na afloop voor de set die ze zelf misschien wel de beste uit haar prille loopbaan noemde. Er leek geen vuiltje aan de lucht. Binnen het uur zou ze kwartfinale kunnen binnenstappen, mits ze hetzelfde zou blijven doen.


Maar in de tweede set kantelde de wedstrijd volledig. Ze verloor meteen haar opslag. Hoewel ze de servicegame van Petkovic direct terugpakte, sloop er steeds meer aarzeling in haar slagen. Ze ging fouten maken met haar eerste service en forehand. En ze durfde niet meer vol overtuiging aan te vallen.


Het lukte Petkovic beter om haar diepe slagen te pareren. Vaak hoefde ze de fout van Bertens alleen maar af te wachten.


Van der Brugghen sprak eerder vol bewondering over de wijze waarop Nadal beter gaat spelen als hij voorstaat. Dat probeert hij Bertens bij te brengen, want het lukt weinig vrouwen. Ze spelen doorgaans beter als ze achterstaan, omdat ze minder druk ervaren dan bij een voorsprong. Mentale hardheid is volgens hem bij mannen een vereiste om tot de top te behoren. Bij vrouwen is het eerder een wapen. Wie het heeft, doet er zijn voordeel mee.


Bertens raakte in de war door de snelle voorsprong. Ze onderbrak haar opslag vaak, omdat de opgooi niet zuiver was. En het percentage ingeslagen eerste services zakte onder de 50 procent.


Of ze mentaal blokkeerde? Bertens hield het erop dat Petkovic beter ging spelen, waardoor ze net iets meer onder druk kwam te staan en fouten begon te maken. Daardoor sijpelde haar zelfvertrouwen langzaam weg. Ook de Duitse vond die theorie waarschijnlijker dan een verkramping die werd veroorzaakt door het zicht op een unieke prestatie.


Coach Van der Brugghen hief zijn handen ten hemel. Hij kon de zieleroerselen van zijn pupil niet duiden. 'Kan het onbewust zijn geweest? Wie weet wat er onbewust gebeurt.'


Hij erkende dat Bertens nog moeite heeft om vol overtuiging aan te vallen. Van nature mijdt ze risico liever. Ze verdedigt graag. Het heeft jaren gekost voordat ze zich heeft verzoend met het bewust opzoeken van risico, een speltype dat past bij haar lange, krachtige lijf.


In de derde set leefde Bertens tussen hoop en vrees. Ze knokte zich terug in de wedstrijd, maar wisselde sprankelende momenten af met fikse fouten. Met zeven servicebreaks in twaalf games bleef de uitslag lang onvoorspelbaar.


Petkovic zegevierde vooral omdat ze minder grillig was, maar het verschil was miniem. Dat bleek ook uit de puntenscore. Bertens scoorde beter dan de Duitse: 89 om 88.


Dat gegeven bood Bertens net zo weinig troost als de vriendelijke woorden van Petkovic, die haar een grootse toekomst op de WTA-tour voorspelde. Ook de speelster en haar coach zien het bereiken van de vierde ronde als een opmaat voor meer succes, ondanks een confronterende statistiek uit het verleden. Het lukte weinig Nederlandse speelsters om meer dan eens de laatste zestien van een grandslamtoernooi te halen, laat staan verder te komen. De kennismaking met de elite is vaak ook het afscheid.


Bij die optie wilden Bertens en Van der Brugghen geen moment stilstaan. De coach: 'Nee hoor, het hoogtepunt moet nog komen.'

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden