Bert Wagendorp

In het februarinummer van de glossy Vogue stond een reportage uit Syrië. Die ging over Alma al-Akhras (35), echtgenote van president Bashar al-Assad (45). Alma was volgens Vogue 'the freshest and most magnetic of first ladies' - een oordeel waarbij ik me, gezien de foto's van Alma, iets kan voorstellen.

Alma, geboren in een Londense voorstad en dochter van een Syrische cardioloog, trouwde met Bashar in 2000. Ze gaf een veelbelovende carrière als bankier in de City op en keerde terug naar het land van haar ouders. Er zijn inmiddels drie kinderen: Hafez (vernoemd naar zijn opa), Zein en Karim.

So far so good, en het wordt nog mooier.

De foto's bij het stuk zijn gemaakt door de wereldberoemde oorlogsfotograaf James Nachtwey. Op één ervan zie je de al-Assadjes buiten zitten, op de grond, in een soort patio. Vader Bashar, T-shirt, spijkerbroek, zit naast de kleine Hafez. Die heeft een speelgoedauto. Moeder Alma heeft een doos met Lego in handen, naast haar zit Zein. De jongste spruit is er even niet. Aan de wand hangt kunst. Er is niets Arabisch te herkennen.

Wat je ook niet direct zou verwachten: de kinderen al-Assad zitten alledrie op een Montessorischool. Een mooi succes voor Maria Montessori (Chiaravalle 1870 - Noordwijk 1952) en tevens voor de Nederlandse export. We mogen althans aannemen dat het Montessori-onderwijsmateriaal van de firma Nienhuis uit Zelhem ook zijn weg naar Syrië weet te vinden.

De al-Assads zijn meer verwesterd dan Sahar, dat is duidelijk. Geen wonder, Bashar woonde ook jarenlang in Londen, waar hij oogheelkunde studeerde. Een mooi vak, zegt hij tegen journaliste Buck. 'Zeer precies werk, en er is altijd maar heel weinig bloed.'

Bashar al-Assad kan kennelijk slecht tegen bloed.

Het is december 2010, de Arabische lente nadert. Alma al-Assad, 'a rose in the desert', spreekt over haar 'missie een baken van cultuur en secularisme te creëren' en 'het regime van haar echtgenoot van een modern gezicht te voorzien'.

Hoe werkt dat, in zo'n familie? Hebben ze het nog wel eens over opa Hafez? Zou op de Montessorischool ook aandacht worden geschonken aan het jaar 1982 en Hama, waar opa volgens ruwe schattingen tussen 17 en 40 duizend mensen vermoordde die tegen hem in opstand waren gekomen?

Kleine Hafez (9): zijn vader vermoordt en martelt al jaren tegenstanders. En nu probeert hij in de stad Deraa de herinnering aan Hama wakker te roepen om zo de opstandelingen in het gareel te krijgen. Hij laat kinderen van Hafez' leeftijd doodschieten. Voor Hafez zodat die straks de dynastie kan voortzetten.

De Europese Unie exporteert veel naar Syrië, we halen er olie vandaan. We geven al met al de voorkeur aan al-Assad boven Ahmadinejad van Iran. We zijn bang voor chaos in het Midden-Oosten, als Syrië Libië achterna gaat. We vrezen dat met Assad ook diens gematigde islam het onderspit zal delven.

We weten niet wat we moeten doen.

Als wrede despoten duidelijk herkenbare psychopaten zijn, zoals Kadhafi en Saddam Hussein, is het eenvoudig. Vertonen ze menselijke trekjes in spijkerbroek, dan wordt het ingewikkelder. Het Vogue-stuk was een staaltje briljante pr.

Zou Alma al-Assad haar man deze dagen nog wel eens herinneren aan haar missie? Aan het eind gaat gaat het gezin al-Assad met de journaliste naar een kerstviering. Het is één groot gezellig feest van verschillende geloven en culturen. 'Dit is de diversiteit die je wilt zien in het Midden-Oosten', fluistert Bashar tegen Buck, en rinkelt met zijn kerstklokje. 'Zo kunnen we vrede krijgen.'

Presidentsvrouw

undefined

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden