Column

Bert Brussen bespreekt: 'De titanenstrijd der superego's'

Columnist Bert Brussen bespreekt voor Volkskrant.nl iedere week iets anders. Vandaag: het Carré-debat. 'Roemer, Samsom, Pechtold, Wilders, Rutte en mevrouw Sap zijn geoliede vechtmachines. Roofdieren die elkaar op leven en dood bestrijden.'

Het Carre-debat van RTL 4, waarbij de lijsttrekkers van de acht grootste partijen in debat gingen. Beeld ANP

Als Geweldig en Alom Gerespecteerd Columnist (GAGC) kom ik uiteraard overal gratis binnen, inclusief volledige vrije beweegruimte achter de schermen. Zo was ik afgelopen dinsdag in Carré om het RTL-lijsttrekkersdebat mee te beleven. Uiteraard, want zo'n beetje de hele zaal zat uitsluitend vol met GAGC'en, BN'ers, politici, fanclubjes van de diverse partijen en één CDA'er (die telkens als enige klapte als Sybrand Haersma Buma een grapje maakte waarbij de rest van de zaal doodstil bleef, heel geinig.)

Witbrood
Nu kan ik over het debat zelf kort zijn: zo moeten alle lijsttrekkersdebatten zijn. Simpel, duidelijk, zonder overbodige franje. Gewoon lijsttrekkers tegenover elkaar en een moderator die niets te veel zegt. Rick Nieman, die overigens op een sinaasappelkistje stond omdat hij anders niet boven zijn katheder uitkwam, is de beste debatleider die Nederland rijk is. Met Nieman geen domme vragen aan de lijsttrekkers zoals hoeveel een witbrood kost. Er hoeft ook geen verjaardagsliedje te worden gezongen omdat Wilders jarig is. Dat soort beschamende vertoningen vinden echt alleen debielen en seniele bejaarden leuk. Nee, Nieman laat de lijsttrekkers uitsluitend met elkaar debatteren en roert zijn mond alleen als de heren en dames politici elkaar niet laten uitspreken of als hun spreektijd van dertig seconden voorbij is. Inhoudelijk debat zonder nonsens.

Ik volsta graag met bovenstaande alinea en laat de rest van het debatrecenseren over aan de meer kundige analytici van debat en politiek.

Veel interessanter was namelijk de kermis áchter de schermen. Want waar u een strak geregisseerd televisieprogramma zag, zag ik als GAGC de totale waanzin die zich afspeelt aan de top van de apenrots.

Roofdieren
Wie dacht dat Roemer, Samsom en Pechtold van Wilders en Rutte verschilden door toch nog een beetje gewoon te zijn gebleven heeft het mis. Al deze mannen, en mevrouw Sap, zijn geoliede vechtmachines. Roofdieren die elkaar op leven en dood bestrijden. Wat er gebeurde in Carré die avond, was de race om de macht, de existentiële drive van elk dier. Titanenstrijd der superego's.

Die avond stonden daar geen volksvertegenwoordigers maar zilverrugmannetjes. Alfamales, de absoluut allerbeste in hun sport leiderschap. Geselecteerd na een lange race waarin de zwaksten zijn afgevallen. Het Carré-lijsttrekkersdebat was de prikkelende verbeelding van menselijke evolutie, het bestaan beheerst door de zucht naar macht, samengevat op een theaterpodium.

De strijd ving aan bij het arriveren van de lijsttrekkers. Vanaf het moment dat zij uit hun dure bolide stapten en werden belaagd door persfotografen, televisieverslaggevers en zo'n gesjeesde columnist die toevallig achter de schermen mag kijken en qua professionaliteit niet veel verder komt dan de camera op zijn telefoon, herkenden zij hun dierlijke reflexen.

Generaals
Geflankeerd door assistentes en voorlichtsters (Samsom en Sap hadden de mooiste voorlichtsters, en vooral Samsom gaf dat, in zijn strakke Oger-pak, een prikkelend aura van macht) schreden de lijsttrekkers zich langzaam voorwaarts, langs de cohorten met opdringerig journaille, als generaals die hun troepen inspecteren. Volkomen beheerst maar vlot lieten ze voor camera's en in microfoons ingestudeerde letter na ingestudeerde letter uit hun mond rollen. Nooit krampachtig, immer glimlachend, altijd volkomen helder, duidelijk en bezwerend alsof het een Goddelijke waarheid betrof.

Echt, wie denkt dat deze mensen losjes een debat voeren laat zich een gelikte, gespinde illusie voorspiegelen. Het grote debat, daarin mag de lijsttrekker geen enkele fout maken. Dat vergt focus, opperste, onmenselijke concentratie. Een lichaam en geest die volledig zijn ingesteld op de krachttoer die komen gaat.

Die spanning, dat enorme vermogen aan concentratie en strijdlust, die was bijna letterlijk voelbaar. Toen ondergetekende in een smal trappenhuis terecht kwam waar op dat moment ook de lijsttrekkers met hun volledige gevolg van voorlichters en beveiligers de weg naar de zaal volgden, werd dat overweldigend duidelijk.

Testosteron
Bij het passeren van Alexander Pechtold was het alsof de lucht dik en vloeibaar van de testosteron werd. Net als in de kleedkamers van profvoetballers kon men plakken snijden van de hormonen die als donkere materie de ruimte vulden. Ik zei nog "hee Alexander!", waarop hij instinctief "hai!" terugzei, en zowel hij als zijn gevolg verbaasd en uit het lood geslagen snel hun weg volgden. Pechtold was overigens de enige tegen wie ik wat zei. De rest walste nietsontziend over mij heen. Steker nog, ik denk niet dat ze doorhadden dat überhaupt iemand hun op de smalle trappen tegemoet kwam.

Hun ogen stonden strak gericht op de winst die daar in de nu met publiek gevulde broeierige zaal lag, zoals marathonlopers zich van niets anders dan de finishlijn bewust zijn. Allen straalden ze die erotiserende en onwaarschijnlijk onderdanig stemmende macht uit. Macht, waar elk mens een leven lang naar verlangt, maar slechts door een select groepje mensen ooit zal worden bezeten.

Eigenlijk, daar op dat moment in dat trappenhuis, was de alledaagse werkelijkheid ingeruild voor onze pure bestaansreden van macht, seks, lust, ego en bevrediging. Het trappenhuis dat leidt naar de top van de apenrots, het hoogst haalbare in het leven.

Ver weg van onze gedroomde beschaving. Ver weg van het menselijke en empathische, dat wat wij zo graag dromen en wensen, ook bij onze volksvertegenwoordigers. Juist bij onze volksvertegenwoordigers.

Bert Brussen is hoofdredacteur van DeJaap.nl. Zie ook http://www.bbwerkt.com/. Dit is zijn tweede column voor Volkskrant.nl. Iedere maandag zal hij iets bespreken.

Wilt u uw opening, toko, feestje, boek, film, minicruise, tentoonstelling, theatervoorstelling, geheel verzorgde vijfsterrenvakantie van drie weken naar de Maldiven of kledinglijn ook laten recenseren door Bert Brussen? Mail dan volkskrantbertbrussen@gmail.com



 
Die avond stonden daar geen volksvertegenwoordigers maar zilverrugmannetjes. Alfamales, de absoluut allerbeste in hun sport leiderschap.
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden