Bepaalde oorlog Salingers oeuvre?

AMSTERDAM - Het is dus waar. J.D. Salinger, die in 1963 zijn laatste boek publiceerde en al sinds de jaren vijftig elke publiciteit meed, is als zwijgzaam kluizenaar rustig doorgegaan met schrijven en heeft ons bij zijn dood in 2010 een aantal literaire werken nagelaten.


Dat wordt althans beweerd in de dinsdag verschenen biografie Salinger van David Shields en Shane Salerno, die in een moeite door een televisiedocumentaire over de auteur maakten. De film wordt vrijdag uitgezonden in de Verenigde Staten.


Salinger werd in 1951 in één klap beroemd door de publicatie van zijn roman The Catcher in the Rye, over de zoekende en provocerende adolescent Holden Caulfield. Het boek werd een moderne klassieker en de hoofdpersoon heeft een archetypische, onsterfelijke status verkregen.


Gedurende de jaren na de publicatie van zijn debuutroman, bevestigde Salinger zijn reputatie met de verhalenbundels Nine Stories (1953), Franny and Zooey (1961) en Raise High the Roof Beam, Carpenters and Seymour: An Introduction (1963). Daarna stokte de reeks publicaties en nadat in The New Yorker in 1965 het verhaal Hapworth 16, 1924 was verschenen, werd het stil rond Salinger.


Al in 1953 was de schrijver verhuisd van New York naar het piepkleine dorpje Cornish in New Hampshire. Nadat een interviewtje, dat hij daar aan een high-schoolstudente had gegeven voor een plaatselijke krant, ook in landelijke bladen verscheen, verbrak hij gaandeweg steeds meer contacten en werd hij de legendarische kluizenaar die de Amerikaanse media tot het eind toe bleef fascineren.


Volgens Shields en Salerno zullen tussen 2015 en 2020 vijf niet eerder gepubliceerde boeken van Salinger verschijnen. In The Family Glass zullen, naast de reeds bekende werken over de familie Glass, vijf nieuwe verhalen bijeen worden gebracht.


Daarnaast wacht ons een 'gebruiksaanwijzing' voor de Hindoeïstische religieuze filosofie Vendanta, die Salinger aanhing. De pedagogische tekst zou doorweven zijn met korte, fabelachtige verhalen.


Salingers ervaringen gedurende de Tweede Wereldoorlog zijn verwerkt in zowel een novelle als een roman. Ten slotte zou het vroege Holden Caulfield-verhaal The Last and Best of the Peter Pans samen met ander materiaal over deze romanheld, inclusief de Catcher, worden samengevoegd tot een complete geschiedenis van Salingers andere fictieve familie.


Tot dusver heeft de Salinger Estate, die Salingers nalatenschap beheert en waarin onder meer zijn zoon Matt en zijn weduwe Colleen O'Neil zitting hebben, nog niets over eventuele nieuwe publicaties laten weten.


Het 700-pagina's dikke Salinger, dat vooral is gebaseerd op interviews, brengt een aantal nieuwe feiten aan het licht. Zo zou de schrijver slechts één testikel hebben gehad, een gegeven dat hij zijn held Ernest Hemingway toevertrouwde en dat door twee vrouwen is bevestigd. De biografen menen dat die omstandigheid Salingers publiciteitsschuwe houding zou kunnen verklaren.


Nieuwe informatie over Salingers eerste huwelijk in 1945 leert dat echtgenote Sylvia Welter van Frans-Duitse afkomst was en dat Salinger van haar scheidde omdat hij haar ervan verdacht een Gestapo-informante was. De schrijver had een Joodse vader en behoorde tot de Amerikaanse militairen die kamp Dachau bevrijdden.


De biografen verklaren Salingers sombere wereldbeeld, waarin onbevangen en onbedorven jongeren oplopen tegen de muur van volwassen corruptie, grotendeels uit zijn oorlogservaringen, waarvan ook D-Day en het Ardennenoffensief deel uitmaakten.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden