Bent u het zat zo veel te lezen over narigheid, verdriet en verderf?

Dan heeft Aaf de oplossing voor u

Beeld de Volkskrant

In deze tijden, waarin je je best moet doen om niet te veel te lezen over narigheid, verdriet, verderf en nog meer narigheid, is er een adequate afleidingsmanoeuvre voor de negatief overprikkelde mens. Wat je moet doen: drielingen volgen.

Niet letterlijk, trouwens.

Ik ben er een tijdje geleden mee begonnen, op Instagram, om twee gezinnen met drielingen in de gaten te houden. Dat klinkt eng, maar dat is goed. Fijn. Prettig. Helend, zou ik bijna willen zeggen.

De ene moeder die ik volg, Manon Proper heet ze, heeft trouwens niet alleen een drieling maar ook nog een tweeling. Zo kwam ik haar op het spoor, want natuurlijk was er een glossy die aandacht besteedde aan deze moeder van een tweeling plus drieling, en dat allemaal onder de kleuterleeftijd: daar smullen de mensen van.

Manon Proper ziet er ondanks al deze rijkdom toch nog heel proper uit, strak in de eyeliner en het lange blonde haar gekamd, wat feitelijk niet mogelijk is met een tweeling en een drieling onder je hoede, maar misschien trekt ze zich af en toe 7 seconden terug op een hermetisch afgesloten wc met een haarborstel en mascara.

De andere drielingmoeder - er blijkt een drielingmoedersubcultuur te bestaan op Instagram - heet Annemiek Boddaert en haar drieling is net geboren. Ik durf dat allemaal te vertellen omdat ze er ook over blogt. Een pasgeboren drieling brengt weer ander kijkplezier met zich mee, zoals een filmpje van het ene zusje dat haar handje op het hoofdje van haar broertje legt. Je kunt er gerust zesendertig keer achter elkaar naar kijken. Daar redden alle diertjes van Cuteness Overload het niet bij, zelfs babyhamster Mocha met zijn eerste broccolistronkje niet, toch jarenlang mijn helende troost in moeilijke tijden.

Die drielingen slaan alles. Zie ze simultaan een fles drinken, een fruithap eten, dansen op een muziekje. Die ene moeder, Manon Proper, doet ook allerlei spannende dingen met ze, en dan bedoel ik niet alleen het huis verlaten voor een boodschap. Ze is recentelijk, vlak voor orkaan Irma, met de tweeling én de drieling naar Sint Maarten gevlogen.

Dan moet ik de foto's dus in de gaten houden om te kijken of ze wel weer veilig zijn geland. Dat zijn ze. Ik wil ook tegen de foto's roepen dat ze gewoon naar een huisje in Zeeland moeten gaan de komende vijf, zes, zeven jaar, maar goed, waar bemoei ik me mee? Ik heb geen tweeling en een drieling, ik weet van niks.

En dat is het andere fijne van drielingen volgen: je wilt ze graag hebben en een boekje voorlezen, en tegelijkertijd ben je blij dat een andere moeder dat zo voortvarend op zich neemt, met behoud van mascara, en er af en toe een foto van maakt.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.