Beleggen in euro's uit Qatar

Ondanks alle ophef rond staatsschulden hebben beleggers die geld uitlenen aan overheden niet te klagen. De afgelopen tien jaar verdienden ze stukken meer dan aandelenbeleggers.

FRANK VAN ALPHEN

De combinatie euro's en staatsleningen klinkt niet aantrekkelijk. Wie de berichten over de eurocrisis en betalingsperikelen van Griekenland, Portugal en Italië een beetje volgt, krijgt de indruk dat lenen aan overheden het domste is wat je kunt doen. Maar dat is tot nu toe onwaar gebleken.

De belegger die eind 2001 1.000 euro in een eurostaatsleningenfonds had gestoken, had begin dit jaar dik 1.500 euro, blijkt uit berekeningen van fondsbeoordelaar Morningstar. Van zo'n bedrag kunnen aandelenbeleggers slechts dromen. De belegger die tien jaar geleden in een wereldwijd gespreid aandelenfonds stapte met 1.000 euro heeft er nu 800 over. De obligatiebelegger verdiende jaarlijks zo'n 4 procent, de aandelenbelegger verloor per jaar gemiddeld 2 procent.

De onrust op de markt voor Europese staatsschulden houdt obligatiebeleggers flink bezig. Zo verkocht Sandor Steverink, fondsmanager van het Delta Lloyd Bond Euro fonds, vorig jaar alle Italiaanse staatsleningen. Het fonds van Steverink en zijn team is onlangs genomineerd door Morningstar als een van de beste obligatiefondsen.

Steverink onderscheidt zich door flink af te wijken van de benchmark, de index waar fondsmanagers zich aan spiegelen. In de euro-obligatie-index zitten staatsleningen gewogen naar marktwaarde. Italië heeft een voorname plaats in de index omdat dit land relatief veel leningen uitschrijft.

Veel afwijken van de index wordt gezien als riskant. De kans is immers groot dat het rendement eveneens zal afwijken. 'De benchmark', zegt Steverink, 'wordt gemaakt door investment banks. Een lening met een grote marktkapitalisatie komt er vanzelf in. Hierdoor moeten grote beleggers die de benchmark volgen zo'n lening wel kopen. Dat maakt het leven van zakenbankiers die zo'n lening moeten onderbrengen veel eenvoudiger.'

'We hebben vorig jaar onze nek uitgestoken door alle Italiaanse leningen te verkopen. We vonden het landenrisico te hoog worden', zegt Steverink, die ook miljarden van verzekeraar Delta Lloyd in obligaties beheert. 'Een land komt heel moeilijk weer uit financiële problemen; het moet steeds opnieuw geld lenen om tekorten aan te vullen. Een bedrijf kan even wachten door investeringen uit te stellen of onderdelen te verkopen.'

Ondanks de forse afwijking van de benchmark hanteert Steverink deze index wel als baken. 'De rentegevoeligheid en het kredietrisico van ons fonds zetten we af tegen de benchmark', aldus de fondsbeheerder. 'We zorgen er bijvoorbeeld voor dat de gemiddelde kredietwaardigheid van de portefeuille nooit onder de single A komt.'

Het verkopen van Italiaans schuldpapier betekent niet dat Steverink alleen veilig geachte Duitse en Nederlandse leningen heeft bijgekocht. 'We spreiden onze beleggingen over ruim honderd obligaties van landen en van instellingen zoals IMF en de Europese Investeringsbank. We kopen ook obligaties van niet-eurolanden, die soms om te spreiden leningen uitgeven in euro's. We hebben euroleningen van Canada en Zweden in portefeuille. Ook kopen we euro-obligaties van landen met een iets lagere kredietwaardigheid, zoals Polen en Qatar.'

Italiaanse obligaties verkopen was geen voorwaarde vorig jaar voor een redelijk rendement. Fondsen die dat niet of minder deden, boekten vaak ook een behoorlijk resultaat. Italië heeft de rente en aflossingen op zijn leningen tot nu toe immers netjes betaald.

undefined

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2023 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden