Belangrijkste vraag na Hufterproof: wat bezielt de makers?

Hoe 'hufterproof' zijn de makers van Hufterproef zelf, als zij met een verborgen camera testen of mensen 'deugen'?

Op een overdekt terras zit een jongen. Hij vraagt mensen aan een belendend tafeltje of ze zijn telefoon gereed willen houden voor een foto, want hij gaat zo een huwelijksaanzoek doen. Als blijkt dat hij dat aanzoek aan een man gaat doen, beginnen aan een andere tafel twee kerels beledigende opmerkingen te roepen.

Of: bij de snackbar staat een dik meisje. Wanneer ze haar bestelling plaatst, beginnen twee feeksen in legging te meesmuilen over haar lichaamsomvang. Daarna maken ze een selfie, met het meisje op de achtergrond.

Zijn dit ook situaties waarvan u zegt: 'dat vind ik niet kunnen', dan bestaat de kans dat u deugt. Dat u 'hufterproof' bent. Het enige wat u nu nog moet doen, is ingrijpen als vergelijkbare situaties zich in uw directe omgeving afspelen. De verborgen camera's van Hufterproef (Omroep WNL) zijn dan vermoedelijk niet ver weg.

Twee jaar geleden was er al het nodige te doen rond Hufterproef, dat toen nog van de EO was. De makers hadden zich nogal vergaloppeerd in de montage, waardoor een argeloze mevrouw zichzelf op tv plots terugzag als een xenofobe onruststoker. Nu is het programma terug. Zelfde idee, andere omroep. Weer worden voorbijgangers voor het oog van de verborgen camera geconfronteerd met wangedrag van acteurs. Hufterproef beschouwt zichzelf als een soort maatschappelijk experiment: hoe staat het met het morele kompas van de gemiddelde Nederlander? Hoe ver moet het komen voor er wordt ingegrepen?

Op die vragen komt inderdaad een antwoord. En ja, de gemiddelde Nederlander grijpt in bij beledigingen en pesterij. En als dat niet direct gebeurt, doen de acteurs - geen van allen potentiële Oscarwinnaars, om het maar niet-hufterig uit te drukken - er nog een paar schepjes narigheid bovenop. Presentatrice Leonie ter Braak volgt alles in de regiekamer en roept dingen als 'O nee!'

Wanneer de sfeer opgefokt genoeg is, komen zij en de cameraploeg tevoorschijn. Hallo! Het was allemaal nep! Opluchting! Het komt regelmatig voor dat mensen die door Hufterproef zonder het te weten op hun moraal zijn beoordeeld, zo wanhopig en verward zijn dat ze weglopen en tot rust gemaand moeten worden. Eenmaal voor de camera krijgen ze van Ter Braak het keurmerk hufterproof. Want, dat is bijna zonder uitzondering de conclusie van de 'experimenten': wat zijn we toch oké met z'n allen.

'Ik kan het niet aan!', riep Ter Braak gisteravond, toen omstanders die twee potige homohaters ter verantwoording riepen. Het was niet duidelijk of ze die specifieke situatie bedoelde, of het programma an sich.

De belangrijkste vraag die na het zien van Hufterproef blijft hangen is: wat bezielt de makers? Hoe krijg je het voor elkaar om mensen in een val van een verborgen camera te lokken en vervolgens hun ethische waarden in vraag te stellen? Hufterproef legt de morele lat op een hoogte die vrijwel iedere voorbijganger moeiteloos kan halen, maar die ver buiten het bereik van de programmamakers zelf blijft.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden