Belangrijker is de vraag waar ze zijn gebleven

Hoe is Saif al-Islam, de zoon van Kadhafi, gewond geraakt aan zijn hand?

Dat is niet duidelijk. Zelf heeft hij gezegd dat het is gebeurd bij een aanval van de NAVO. Maar op de Libische televisie pochte een strijder dat hij de duim en twee vingers van Saif had afgehakt tijdens zijn arrestatie.


Wie heeft gelijk?

Dat doet er niet zo veel toe. Belangrijker is de vraag waar de vingerkootjes zijn gebleven. Deze week zat een Nederlandse verslaggever bij Pauw en Witteman die, zo trots als een 10-jarig jongetje met een complete flippo-verzameling, de Kadhafi-parafernalia liet zien die hij had gejat uit de gebombardeerde woning van Saif in Tripoli. Vingerkootjes zaten daar niet bij. Dat betekent dat de kootjes zich nog in Libië bevinden. Of mogelijk zijn ze in ballingschap in Niger. Hoe dan ook kan de Kadhafi-aanhang, zolang Saifs vingerkootjes nog op vrije voeten zijn, voor problemen blijven zorgen.


De aanklager van het Internationaal Strafhof vertrouwt erop dat de Libiërs zelf Saif een eerlijk proces kunnen geven. Kunnen ze dat inderdaad? Jeroen Pauw noemde de Libiërs in datzelfde programma 'wilde dieren'.

Ja, Kadhafi had steeds het over 'ratten'. Bien étonnés de se trouver ensemble. Dat is Frans voor 'Bij de VARA zijn ze sinds de dagen van Joop Smits en Elles Berger behoorlijk de weg kwijtgeraakt.'


Maar moeten de revoluties in de Arabische wereld onderhand niet als mislukt worden beschouwd? Opnieuw hommeles op het Tahrirplein, de vingerkootjes van Saif...

Revolutie is hommeles. De Egyptenaren blijven op de been om de democratie te veroveren op de militairen. Maandag beginnen daar de verkiezingen, voor het eerst in zestig jaar. In Libië trad donderdag een overgangsregering aan. In Jemen is woensdag president Saleh opgestapt. Op dezelfde dag kondigde de koning van Bahrein hervormingen aan. In Koeweit bestormde de oppositie het parlement. Gisteren verkiezingen in Marokko. De Fransen willen ingrijpen in Syrië, volgens de Israëlische regering nadert het regime-Assad zijn einde. In Tunesië kwam de democratisch gekozen grondwetgevende vergadering voor het eerst bijeen en werd een coalitieregering gevormd, na de vlekkeloos verlopen verkiezingen. En dat is dus de oogst van één week! De afloop is in geen enkel land te voorspellen, maar duidelijk is dat bijna overal de burgers ontketend zijn. De Arabische wereld beleeft een adembenemende omwenteling. En jij zit onderuitgezakt als een geborneerde zoutbaal, als een, als een... als een Jeroen Pauw te chagrijnen dat het met de Arabische lente niks is, niks was en nooit iets kan worden.


Wat steekt Q&A nu naar mij op?

De middelvinger van Saif al-Islam.


Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden