Behind the Candelabra

Douglas voorziet zijn personage van precies de juiste balans tussen tragiek en ironie.

Drama/komedie


Regie Steven Soderbergh


Met Michael Douglas, Matt Damon, Rob Lowe


In 30 zalen


Het is kitsch in zijn meest glorieuze vorm, zoals de wereld van Valentino Liberace (1919-1987) in Behind the Candelabra wordt verbeeld. Duizendpoot Steven Soderbergh (Ocean's Eleven, Magic Mike, Side Effects) schetst de laatste tien jaar uit het leven van de Amerikaanse showpianist via de bewonderende blik van zijn jonge chauffeur annex geliefde Scott Thorson (Matt Damon).


Soderbergh schiep zodoende een megalomane, blinkende, in een goudgele gloed gefilmde wereld vol dure sportwagens en diamanten ringen, waarin glitterpakken weerkaatsen in de lens van de camera. Met liefde omarmt hij het adagium van zijn flamboyante protagonist, ijzersterk vertolkt door Michael Douglas. 'Too much of a good thing is wonderful', vindt die.


De lof die Damon en Douglas onlangs oogstten tijdens het filmfestival van Cannes, waar dit voor betaalzender HBO gedraaide drama het schopte tot de Gouden Palmcompetitie, is terecht. In een film die - op papier althans - voortdurend op het punt staat uit de bocht te vliegen, zorgt hun samenspel voor drama dat het grootste deel van de speelduur waarachtig en echt aanvoelt.


Behind the Candelabra begint met Scott die zich gewillig laat inpalmen door de charmante, veel oudere Liberace ('Lee' voor vrienden), ogenschijnlijk vatbaar voor een leven dat tot dan toe onbereikbaar leek. Voelt Scott oprecht medelijden met de glitterprins die in het openbaar nooit toegaf aan zijn homoseksualiteit? Of vindt hij het gewoon spannend diens eenzaamheid op te vullen? Is hij het zoveelste seksspeeltje in Liberaces leven of is hij echt de broer, zoon en minnaar die hij in hem zegt te zien? De ongelijke machtsverhouding is met afstand het sterkste onderdeel van het scenario van Richard LaGravenese, dat hij baseerde op Thorsons memoires (1988).


Gaandeweg veroorlooft de scenarist zich grotere sprongen in de tijd. Grote emoties (jaloezie, sterfgevallen) stapelen zich op, de (daarvoor nog subtiel aanwezige) keerzijde van glamour borrelt naar boven (cocaïne, aids). Daarmee verdwijnt de spanning uit het verhaal.


Maar Behind the Candelabra is toch vooral een film waarin de acteurs die onvolkomenheden in het scenario verbloemen. Douglas, zijn toupet in een stevige kuif, voorziet zijn personage van precies de juiste balans tussen tragiek en ironie, zonder in allerlei voor de hand liggende variaties van over- acting te verzanden. Damon overtuigt als naïeve adonis, terwijl Rob Lowe excelleert als de droogkloterige plastische chirurg die de twee geliefden onder handen neemt.


Het neemt de voorspelbaarheid niet weg, maar maakt wel duidelijk hoe dit televisiedrama uitgroeide tot internationaal gelauwerde festivalfilm.

undefined

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden