Column

'Behalve interviewer is Theo Maassen vooral Theo Maassen'

24 uur met... was al goed, schrijft columnist Martijn Simons, maar is dankzij presentator Theo Maassen nog interessanter geworden.

Daniël Arends en Theo Maassen in 24 uur met... Beeld VPRO

Niet dat Wilfried de Jong het zo slecht deed, integendeel. De serie was al goed. Maar met Theo Maassen is '24 uur met...' (VPRO) nog spannender, nog interessanter geworden.

In De Wereld Draait Door zei Maassen dat hij, nadat hij zelf eens te gast was geweest bij Wilfried de Jong, de redactie van het programma had gevraagd aan hem te denken mocht De Jong er ooit mee stoppen. Dat hebben ze gedaan. En terecht. Want na twee afleveringen heeft '24 uur met...' al spannende en ontroerende televisie opgeleverd.

In de eerste aflevering zagen we Maassen tegenover Ali B. Letterlijk. De twee stonden zowat de hele uitzending met de voorhoofden tegen elkaar. Er vielen zelfs klappen. Een vriendschappelijk tikje over en weer, maar toch. De rapper en de cabaretier/interviewer/gastheer waren aan elkaar gewaagd.

Te gast in de tweede aflevering was Daniël Arends. Volgens Maassen een van de spannendste cabaretiers van Nederland. 'Waanzinnig getalenteerd', totale controle op het podium. Maar, zegt Maassen in zijn intro, ook wel wat behoudend af en toe. Alsof hij zijn gevoel niet durft aan te spreken.

Arends had zich voorbereid. Met een joekel van een koffer kwam hij de ruimte binnen. Niet alleen had hij meer dan voldoende sigaretten bij zich om de vierentwintig uur door te komen, ook kopietjes van zijn adoptiepapieren (hij is als kind geadopteerd uit Indonesië) zaten in zijn koffer.

Arends was open, bereid te vertellen. Het gesprek ging over theater, over de open relatie van Arends, over zijn bezoekjes aan zijn geboorteland, over de meisjes die hij daar bezocht. Je had het gevoel dat hij tegen niemand zo veel zou vertellen als tegen Maassen.

En waarom was dat eigenlijk? Waarom kwam dit allemaal naar boven, juist in een gesprek met Theo Maassen? Volgens mij zit 't 'em hierin: behalve interviewer is Theo Maassen vooral Theo Maassen. Hij is open, oprecht geïnteresseerd (wat ook niet zo opzienbarend is als je bedenkt dat hij zelf zijn gasten uitkiest) probeert niet te behagen, maar probeert zijn gasten ook niet de gordijnen in te jagen, hij moet niks hebben van effectbejag, hoewel hij niet schroomt om zijn eigen mening te verkondigen.

Veel meer dan een interviewprogramma is '24 uur met...' een gesprek. Door de gelijkwaardigheid van gast en gastheer en de warme, maar nooit kleffe benadering van Maassen ontstaat er een sfeer waarin camera's afwezig lijken en gasten (in ieder geval de eerste twee) zich zo op hun gemak voelen dat je het gevoel hebt naar per ongeluk opgenomen materiaal te kijken. Alsof ze met z'n tweeën ergens in een blokhut zaten en voor de grap een camera hebben laten meelopen.

'24 uur met...' is nu al een succes. Ik zit er in ieder geval vanavond weer klaar voor.

Martijn Simons is schrijver en columnist voor Volkskrant.nl.
Twitter: @MartijnSimons

 
Alsof ze met z'n tweeën ergens in een blokhut zaten en voor de grap een camera hebben laten meelopen.
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden