Beest van Belle kan zich niet meten met Spook van de Opera

Elke avond probeert het Beest het opnieuw bij Belle, het mooie meisje. Maar telkens weer antwoordt ze dat ze niet van hem kan houden en dat ze niet het bed met hem wil delen....

Nou ja, dat gruwelijke uiterlijk valt ook wel weer mee. Hij is inderdaad wat zwaar behaard en zijn nagels mogen wel eens geknipt worden, maar om nou te zeggen wat een griezelig geval, nee, zeker niet. Het Beest waar Belle aanvankelijk zo bang van is komt niet in de buurt van het afzichtelijke Spook van de Opera.

De muziek van Ton Scherpenzeel trouwens wel. De componist heeft in de ouverture de symfo-rock van Kayak gebruikt, maar is verder blijven steken in tamelijk grijze musical-melodieen.

Belle en het Beest is een familievoorstelling en dat breekt de productie op. Men probeert iedereen te vriend te houden. De kinderen mogen niet te veel schrikken van het Beest (dat ook nog een hele innemende, warme stem heeft), de ouderen mogen niet worden weggejaagd door felle popmuziek. Maar die moeten wel weer een mooi theatraal product voorgeschoteld krijgen.

En dat is weer een probleem voor de kleinere kinderen, want door suggestieve dans en cryptische zinnen wordt zóveel verteld, dat veel kinderen (hoorbaar) hun ouders nodig hebben voor de uitleg. Het is prijzenswaardig dat men er geen Disney-suiktertaart van heeft willen maken, ondanks de zoete moraal dat het hart belangrijker is dan de buitenkant. Maar wat er nou wel precies is beoogd blijft onduidelijk.

En zo struikelen Belle en het Beest als knechten die te veel meesters moeten dienen door de middag. Aan de decor- en kostuumontwerpers ligt het zeker niet. Het ziet er allemaal prachtig, sfeervol uit. Aan de zangstem van Marit Slinger evenmin. Zij komt vers uit de middelbare schoolbanken, maar zingt als een ervaren kracht.

De ervaring mist ze hinderlijk in haar acteerwerk. De regisseur heeft haar slechts één gezichtsuitdrukking weten te ontlokken: wenkbrauwen schuin omhoog, klagelijke blik. En haar stem kent alleen de zeurderige variant. Ondanks haar talent lijkt Marit Slinger met deze hoofdrol te snel voor de leeuwen gegooid. En aangezien er door de andere spelers, met uitzondering van de goede fee Linda van Nimwegen, geen acteer-compensatie wordt geleverd, blijft deze Belle en het Beest onbevredigend in het luchtledige hangen.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden