Bedrog

Uit de trukendoos van de hogere humorkunde vandaag: de omkering. Altijd lachen. Precies het geheim achter Benidorm Bastards. Een snelle reeks grappen en grollen op straat, gefilmd met de verborgen camera....

Een vrouw zit mobiel te bellen naast een stel jongeren op een bankje. Zegt het besje opgetogen: ‘Ik moet je wat vertellen: ik ben zwanger.’

Een man werpt dartpijltjes op een schilderij in het museum. Een oude man met infuus aan paal in de slijterij, schenkt zijn zak medicamenten vol met whisky uit het schap – de camera staat op de verbouwereerde jongen ernaast.

Hoe lang het houdbaar blijft, weet ik niet, maar ik heb een aantal malen moeten lachen. De oudjes spelen zeer overtuigend.

Een beetje bedrog zag ik ook: de oude vrouw die de as uit een urn kwam uitstrooien bij een bushalte (‘Dag lieverd, daar ga je’), was letterlijk gejat uit het oude BNN-programma Tequila, dat exact dezelfde opzet had, maar dan zonder bejaarden.

‘Dromen zijn bedrog’. De Borsato-kraker was het intro van De Zaterdagavondshow op SBS 6, een ‘nieuw’ familieprogramma dat de zender neer moet zetten in de strijd om de weekendkijker. Vreemde symboliek, want hier zouden dromen van het publiek juist werkelijkheid worden. In klittenbandpak tegen een stoffen muur gesmeten worden – lekker. Een 81-jarige vrouw wist niet wat haar droom was, maar haar zoon wel: dansen in een ‘echte dansjurk’. Oma zat bij voorbaat al te snotteren op de tribune – het was niet eens een grap van Benidorm Bastards.

Het was wel helemaal Mooi weer de Leeuw.

Diefstal? Nee, toen De Leeuw er de brui aan gaf omdat de formule zijn tijd wel had gehad, vroeg SBS zijn productiemaatschappij om het format. En dus ging weer een stortbadje tomatensoep over een deelneemster; zelfs sommige muzikanten waren dezelfde.

Het verschil: Paul de Leeuw. Die was vervangen door Beau van Erven Dorens en Marc-Marie. De laatste moest in allerijl de ‘overspannen’ Gerard Joling overnemen. Voor de gelegenheid sprak hij extra Tilburgs – we zitten op een volkszender tenslotte. Tegen een vrouw die ramen mocht ingooien: ‘’t Is bijna zund, hè? Da’s wel wah ge wilde!’

Juist in de presentatie zat de pijn. Want behalve dat opnieuw bleek hoe onvervangbaar De Leeuw is, ontbrak het de eerste aflevering aan zichtbare chemie en sfeer tussen Beau en Marc-Marie, en daarmee aan de vaart en spontaniteit van De Leeuws vrolijke klerezooi.

Waar De Leeuw langzaam groeide in een formule die hij naar zijn eigen lijf schreef, leek SBS opzichtig bezig met een zoveelste format, dat uitgetest moest worden – zodra het niet voldoende scoort, is het binnen een paar maanden weer van de buis verdwenen.

Bedrog? Misschien niet, maar dit oogde in elk geval heel erg niet echt.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden