Beagle 2 verliest contact in kosmische Bermuda-driehoek

'We weten zeker dat de Beagle 2 op het Marsoppervlak is terechtgekomen', zegt David Southwood, directeur....

Want vrijdagavond is het rond Mars cirkelende Amerikaanse voertuig Mars Odyssey er weer niet in geslaagd een teken van leven van de lander op te pikken. Net zo min als de Jodrell Bank telescoop in Engeland, die donderdagavond ook op zoek ging naar de begintonen van een liedje van de Engelse popgroep Blur die het bewijs van een succesvolle landing zouden zijn geweest.

De komende dagen gaat ook de radioantenne van Westerbork meedoen aan de speurtocht naar de signalen, maar het lijkt erop dat het spectaculairste onderdeel van de eerste Europese marsmissie is mislukt. Ook al vliegt de satelliet Mars Express, het moederschip van de lander, sinds kerstochtend wel netjes rondjes om de rode planeet. Die gaat foto- en radaropnamen maken om het oppervlak en de bodem in kaart te brengen.

Helemaal als een verrassing komt de mislukte landing niet. Het was een gewaagd plan, met een onbestuurbaar voertuig, parachutes, een grillige atmosfeer, airbags en een rotsige bodem. Dingen kunnen scheuren, lek gaan, of verkeerd terechtkomen. De Beagle heeft 60 miljoen euro gekost, de hele missie 300 miljoen euro.

Kerstavond, kort voor de geplande landing, schat eindverantwoordelijke David Southwood de kans op succes op 70 procent. 'Mars is de Bermuda-driehoek van ons zonnestelsel.' Hij heeft een crisiscommunicatieplan en neemt de verschillende scenario's door. 'Ik ben de hele dag al quotes aan het bedenken voor de persberichten die de deur uitgaan als er iets misgaat. Ik denk voortdurend in mislukkingen.'

Voor het scenario van een zwijgende Beagle 2 heeft Southwood het volgende bedacht: 'De aankomst van Mars Express is een fantastisch succes voor Europa en de internationale wetenschappelijk. Nu wachten we alleen nog op een teken van Beagle 2, en dan wordt deze kerst het beste wat we ons kunnen wensen!'

Bijna was het nog erger geweest, zo blijkt tegen vier uur 's nachts in het vluchtleidingcentrum. Wanneer de Mars Express, het moederschip, de motor moet aanzetten om in een baan rond Mars te komen, valt de communicatie weg.

Gespannen gezichten achter de computerschermen, trommelende vingers op de tafels. De Fransman Michel Dennis pakt er een model van de sonde bij, en draait dat voor zijn neus in allerlei standen, om te bedenken wat er aan de hand kan zijn.

Overal op de bureaus en computers petjes en pluche beesten. Projectmanager Rudolf Schmidt draag een wit mutsje uit Kazachstan, dat hij ook bij de lancering op 2 juni droeg. 'We zijn niet bijgelovig, maar je kunt nooit weten', zegt Southwood. Zelf heeft hij ook een amulet in zijn zak zitten. 'Nee, ik kan hem niet laten zien. Dat brengt ongeluk.'

Drie kwartier blijft het stil. Maar rond half vijf komt de sonde in een andere positie en kan hij via die verkeerde antenne alsnog laten weten dat hij in een baan rond Mars vliegt. Gejuich in het vluchtleidingscentrum. Champagneflessen gaan open, mannen vliegen elkaar in de armen. Flight Director Michael McKay trekt een zilverwit giletje aan, zoals ook NASA-vluchtleider Gene Kranz altijd een nieuw vestje aantrok na een geslaagde Apollo-missie.

Om kwart over zeven krijgt Southwood telefoon uit het Amerikaanse Pasadena, waar NASA-vluchtleiders via hun Mars Odyssey hebben geluisterd of de Beagle 2 veilig is geland. Niets.

'Gewoon afwachten, er is nog niets verloren', zegt Southwood voor de camera. Maar buiten beeld trilt zijn onderlip. Achter de computerconsoles zit Rudolf Schmidt, languit onderuit gezakt in zijn stoel, doelloos met zijn Kazachse gelukspetje te spelen. De champagneglazen worden niet meer bijgevuld. Het persbericht ligt al klaar.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden