Beach Boy Brian hoor je nauwelijks

Voor het eerst sinds decennia treden Brian Wilson en Mike Love samen op met de Beach Boys. Bij vlagen ontroerend.

Brian Wilson zit achter een witte vleugel op een podium in Lokeren. Zijn handen beroeren de toetsen op het ritme van Do It Again, een liedje dat hij meer dan veertig jaar geleden schreef met zijn neef Mike Love. Brian murmelt wat mee met het refrein, maar je hoort hem nauwelijks. De zang wordt verzorgd door Mike Love, bijgestaan door Bruce Johnston, Al Jardine, David Marks en een fikse band eromheen. Love, met een rode pet en een te ruime blouse staat in het midden van het podium, maakt onbeholpen dansbewegingen en spoort het publiek aan tot meeklappen.


Dat gebeurt, het publiek is vrolijk. De Lokerse Feesten zijn halverwege. Iedere dag biedt het terrein midden in het stadje toegang aan zo'n 18 duizend bezoekers die de ene dag naar Bryan Ferry kunnen en de andere dag naar Marco Borsato. Vandaag, dinsdag, is er sprake van een primeur in de Benelux: The Beach Boys met zowel Wilson als Mike Love.


Decennia lang leek het onmogelijk, Wilson en Love samen op een podium zingend in de Beach Boys. De geestelijk labiele Wilson is sinds 1988 als solo-artiest actief en werd door zijn neef, met wie hij en zijn inmiddels overleden broers Carl en Dennis een halve eeuw geleden The Beach Boys oprichtte, buiten de band gehouden. Of wat er nog van over was.


Het tweetal zag elkaar vooral in de rechtszaal, waar Love de een na de andere zaak tegen hem aanspande.


Maar de laatste jaren was er al sprake van een zekere toenadering en vorig jaar was daar ineens de aankondiging van een grote tournee van The Beach Boys ter ere van hun vijftigjarig bestaan. Ook was er een nieuw album That's Why God Made The Radio, dat niet eens tegenviel. Sterker nog, een paar liedjes behoren tot het mooiste wat de Beach Boys met of zonder Brian de afgelopen veertig jaar hebben uitgebracht.


Op papier is deze samenstelling, historisch, want ook zanger/gitaristen Al Jardine en David Marks die zich vijftig jaar geleden al bij de broers Wilson meldden en Bruce Johnston, die in 1966 Brian verving toen deze zich uit de live-band terugtrok om zich aan het componeren te wijden doen mee.


Het heeft ook iets ontroerends. Brian achter de piano, die soms straalt maar vaker afwezig lijkt, omringd door mannen met wie hij de popmuziek in de jaren zestig glans gaf.


Er wordt prachtig gezongen, maar niet door Brian, die moeite heeft met zijn Surfer Girl. Geen probleem, de band bevat een aantal uitstekende zangers, die Wilson op zijn recente solo-tournees al vaker uit de nood redden. Vooral Jeffrey Foskett, die in de jaren zeventig Carl Wilson al eens verving, haalt het geluid uit Don't Worry Baby dat Brian niet meer kan.


De anderhalf uur durende set is korter dan gebruikelijk, wat jammer is want Marcella of het door Bruce Johnston gezongen Disney Girls zijn precies die liedjes die tussen het te breed uitgemeten, opgewekte surf-repertoire voor afwisseling kunnen zorgen. Wel is er ruimte voor Wilsons meesterwerk Pet Sounds. Wat onbeschoft dat Love uitgerekend tijdens het voor Wilson lastige, emotioneel beladen (op plaat gezongen door zijn overleden broer Carl) God Only Knows van het podium loopt.


Er zijn ook momenten dat alles klopt, zoals in Sail On Sailor, dan zie je Brian even lachen en is er oogcontact met Mike. Al zijn er ook liedjes die je liever niet meer hoort, zoals Kokomo, de enige hit (1989) waar Brian niet aan meewerkte. Het zwakste liedje uit de hitcatalogus krijgt in de toegift veel bijval. Brian zit achter zijn piano en tokkelt onhoorbaar. Al Jardine komt zingend naast hem staan. Brian kijkt hem niet aan. De feeststemming lijkt niet bij hem binnen te komen.


The Beach Boys, Lokerse feesten, Gent, 7 augustus.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden