Column

Batman ging door waar ik stopte

Hij had pech met zijn Batmobiel. Zijn schietstoel werkte niet goed.

Leonard Robinson als Batman.Beeld ap

Batman is dood. Een heleboel andere mensen ook, maar die droegen gewone broeken en overhemden. Batman droeg een cape en kon tegen muren klimmen. Niet omdat hij als kind in een bak mierengif was gevallen, maar door vernuftigheid. Daarom hield ik zo van Batman. Hij ging door waar ik stopte.

Als ik voor een muur van 15 meter hoog sta, dan kom ik niet op het idee om een vleermuisvormige boemerang te ontwerpen. Batman wel. Verder was natuurlijk alles hetzelfde. Als Batman met veel geklauter en gedoe over die muur heen was, kwam hij er - net als wij - achter dat er weer een nieuw obstakel opdoemt. Je gaat van je man af en de volgende klootzak staat je alweer op te wachten.

Batman was niet gelukkig in de liefde, omdat hij steeds op ongelegen tijdstippen uit bed moest. Lag hij net lepeltje lepeltje met Robin, liep er weer een als pinguïn verklede dwerg met een raket-lanceerinstallatie door de stad. Maar dat maakte Batman niets uit. Hij deed het voor ons. Voor de mensen die wel een hele nacht ongestoord op iemand anders wilden liggen.

Hoe de als mens vermomde Batman in de echte Batman veranderde, vond ik als jongetje het mooist. Hij gleed als een brandweerman langs een stalen buis, met zijn pyjama of een driedelig kostuum nog aan, maar als hij beneden kwam, in zijn Bat-grot, dan had hij zijn Batmankostuum aan.

Ik heb dat ooit een nacht lang geprobeerd in een leegstaande brandweerkazerne. Ik had het Fonds van de Letteren wijsgemaakt dat ik met een sleutelroman bezig was, met als werktitel De Vuurwachters. Die werd ongeveer 793 bladzijden dik en het ging mij eigenlijk vooral om de innerlijke strijd van de brandweerman en wat hij verder allemaal meemaakt enzo. Ik wilde een nacht langs zo'n buis glijden om mijn hoofdpersoon beter te begrijpen.

'Als Robert De Niro?', vroeg die ene man van het Fonds van de Letteren. 'Ja, die. Die wérd gewoon een taxichauffeur.' Toen was het goed. Ik mocht in de brandweerkazerne slapen, maar dan moest ik ze wel in mijn boek bedanken. Als ze nog leefden, want ik dacht de roman in 2036 af te hebben.

Ik heb het een nacht lang geprobeerd, met een spijkerbroek en een suède jasje omlaag glijden en beneden komen als Batman. Ik wil daarover maar één ding zeggen: 'Als jullie zo een grote bek hebben, van dat ik verkeerd gleed, doe het dan lekker zelf!'

Maar Batman is nu dood. Hij is zondagavond aangereden door een auto. Batman had pech met zijn Batmobiel. Zijn schietstoel werkte niet goed. Binnen een kilometer werd hij vier keer uit zijn auto geslingerd, terwijl er helemaal geen gevaar was. Hij stond met zijn kont naar achteren de verdeelkap-puntjes in te spuiten en pang, een auto in zijn rug. Dood.

Daar lag hij met zijn cape. Dat zijn opeens hele lullige dingen, een riem met verborgen vakjes en een cape, wanneer je als een aangereden geit naast een putdeksel ligt. Deze Batman (51 jaar) was onderweg naar een ziek kind, zegt de Volkskrant, terwijl hij dus helemaal geen genezende kracht had of zoiets.

Dat is zo typisch iets voor Batman. Hij wilde een kind aan het lachen maken. Dat zie ik Ironman nog niet doen.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden