Bataat, kool en pasta met ras el hanout

Flink groente eten, ik vind het maar moeilijk. Van die vier opscheplepels of 2 ons of wat was het. Opscheplepels groente klinkt ook zo naar suffe spruiten en natte bloemkool met papsaus. Maar ja, daar zijn we zelf bij, nietwaar? Als het even lukt, gaan groenten bij mij het water niet in. Ik bak ze liever, in de pan, in de oven, in de wok. Er komt vast binnenkort weer een wetenschapper die meldt dat dat ontzettend slecht voor ons is, dat we juist suffe spruiten en natte bloemkool recht uit het water moeten eten, maar dat eeuwige met je gezondheid bezig zijn houdt ook een keer op. Garanties zijn er niet, we weten niets, morgen kun je dood omvallen.

Beeld Hilde Harshagen

Ingrediënten

2 uien, in flinters
6 eetlepels olijfolie, extra vergine
2 flinke bataten (zoete aardappels), ongeschild in kleine blokjes
400 gr geschaafde witte kool
2 tenen knoflook, gehakt
2 eetlepels ras el hanout
half glas witte wijn
2 eetlepels mosterdzaad (liefst zwart)
200 gr penne of andere korte pasta
Nee, ik wil graag flink groente eten omdat zelfs ik het chic vind om mijn vleesconsumptie te verminderen. Blijft dat smaakprobleem. Zelfs als groente fantastisch smaakt, lijkt het minder makkelijk er flink van door te eten. Wat is dat toch? Al die hippe, kekke, coole restaurants die veel met groente doen, geven je miniporties en dan liefst vijf of zes gangetjes, waarbij elk daarvan uit minstens drie groentetjes bestaat. Door die variatie wordt het spannend. Maar gaan wij tien of twaalf of meer groenten bereiden vanavond? Hou toch op.

Ik heb het al vaker gezegd: het probleem van louter groente eten zit in de textuur. Het mondgevoel. Wij kauwen nou eenmaal graag op vlees, dat een soort malse vezeligheid heeft die je in groente niet vindt. Dat is ook het succes van goed nepvlees. Diehard-vegetariërs kunnen nog zo hard roepen dat dat niet nodig zou moeten zijn, het werkt toch. Dat gezegd hebbende wrochtte ik vorige week weer een bovenste beste woensdagpot met flink groente. Mijn truc: een pastagerecht maken met omgekeerde verhoudingen, dus geen pasta met groente, maar groente met pasta. Verschillende texturen erin, de pasta goed stevig houden en een interpunctie toevoegen van iets knapperigs, iets afwijkends, iets wat opvalt op de tong. Het werd mosterdzaad.

Bak de ui op halfhoog vuur glazig in de olie. Doe de zoete aardappel, kool en knoflook erbij, met de ras el hanout, extra chili als je dat wilt, de wijn, wat zout en het mosterdzaad. Sluit de pan en laat rustig 15 minuten garen. Schep af en toe eens om. Kook de pasta goed al dente in water met zout, giet af en bewaar een kop kookwater. Meng de pasta met de groente en gebruik wat kookwater om het smeuïg te maken.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden