Bassie & Mondriaan

André van Duin vertelde laatst Koffietijd-wijsheden aan Mireille Bekooij. 'De dood is toch een onderdeel van het leven.' De presentatrice raakte in extase....

Hij houdt niet van beledigen. 'Ik wil mild zijn.'

In de introductie van zijn nieuwe programma Comedy Club, sinds een maand bij RTL 4, schmierde Van Duin: 'De show moet meer klasse krijgen. We willen een stapje hoger.' Dus koos de komiek voor een nieuwe opzet. Geen typetjes meer. Geen studiozaal, maar een intiem theater. Geen show, maar kleine conférences. Met af en toe een actualiteitje: 'Bassie en Mondriaan.' Hoofdbestanddeel zijn de sketches. Gisteren werd hij door Ursul de Geer meegenomen uit een weeshuis. Maar het kind wilde niet deugen. Zijn naam: Willibrord. De Geer: 'Er gebeuren rare dingen deze week.' Van Duin: 'Tja, 't is De Week van Willibrord.'

Enfin, zo emmert het er in Comedy Club lustig op los. Maakt niet uit: het gaat om André van Duin. Hoe hij de vermoorde onschuld speelt. Hoe hij erin slaagt gast-acteurs (lees: de eeuwige RTL 4-coryfeeën) uit hun rol te laten vallen. Hoe hij, steeds opnieuw, een verbond sluit met zijn publiek. Hij weet precies wat het verlangt: geen confronterende inzichten, maar een bevestiging van bestaande opvattingen. Dus een advocaat is een charlatan, een chique restauranthouder is een dikdoener. Voor dat soort inzichten zijn zijn fans hem dankbaar. Ze zitten, net als Mireille Bekooij, bij voorbaat te schokschouderen van het lachen. En er is altijd wel zo'n hysterisch gierende vrouw bij die extra lachers op haar hand krijgt.

Comedy Club is niet leuk, maar dat is ook niet de bedoeling. Het programma is het resultaat van een vaste afspraak tussen een komiek en zijn publiek. Als André van Duin op tv is, staat de tijd stil. En herleven, tot opluchting van een massa bewonderaars, de tijden van het grote tv-amusement. Hij liet het het zich in een sketch ontvallen: 'Je moet met een gerust hart naar RTL 4 kunnen kijken.' A-oh, roepen twee miljoen teletubbies, mogen wij nog een grapje horen? Vooruit dan, een mopje van André. Voor alle duidelijkheid: niet uit 1972, maar uit 1998. 'Het is wit en het hangt bij de Chinees aan de muur.' Hoopvolle grimas. 'Witte Lijst.'

Cornald Maas

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden