Barstensvol ontberingen, mistroostigheid en humor

Theater


Dieven


Loodzware, maar bij tijden ook absurd grappige voorstelling.

ROTTERDAM - Te laat. Alles wat de personages in Dieven, een nieuwe voorstelling van regisseur Alize Zandwijk, zeggen of doen komt te laat. Voor een minderjarig meisje is het te laat om de baby te aborteren die een veel oudere begrafenisondernemer bij haar maakte. Een vrouw heeft 43 jaar tevergeefs op een hotelkamer zitten wachten op haar verdwenen man. Een andere vrouw komt er te laat achter dat de promotie die ze verwacht bij de supermarkt waar ze werkt, haar ontslag blijkt te zijn.


Allen zijn op zoek naar de zin van het leven. Ze belanden slechts in absurde, uitzichtloze situaties.


Dieven is een loodzware maar bij tijden ook gemeen grappige voorstelling van het Rotterdamse Ro Theater en de Koninklijke Vlaamse Schouwburg uit Brussel. Het is de derde tekst van toneelschrijfster Dea Loher die Zandwijk ensceneert. De andere heetten Onschuld en Het laatste vuur. Binnenkort is deze trilogie te zien als marathon op het Ro Festival.


Dat zal geen lichtzinnig dagje worden. Want ook Dieven barst weer van de ontberingen en mistroostige levens. Moord, zelfmoord en echtscheiding, niets blijft deze ellendigen bespaard. Ze wonen in een fantasieloos deel van een anonieme stad, rond een disfunctioneel kuuroord. Er zijn wolven gesignaleerd.


Het decor van Thomas Rupert is een prachtige weergave van de eentonigheid van dat verwaarloosde stadsdeel. Op een hellend toneel staan honderden kartonnen dozen. Met veel moeite, springen, vallen en opstaan bewegen de acteurs zich door die stugge bruine zee. Een aantal van hen gaat er uiteindelijk in onder.


Er is geen eenduidig verhaal in Dieven. Verschillende echtparen, eenlingen en families leven langs elkaar heen en verlangen zonder het van elkaar te weten allemaal naar een beter, of ander, leven. Een mozaïekvertelling dus, waarin niet elke verhaallijn even goed uit de verf komt. En die door de afwezigheid van een overkoepelende spanningsboog ook wel erg lang duurt - een pauzeloze twee uur en drie kwartier. Maar die meer dan genoeg excellerende acteurs kent om dat weer goed te maken.


Sylvia Poorta alleen al zorgt voor humor, relativering en schrijnende tragiek. Haar verzenuwde vertolking van een Duitse supermarktcaissière die nimmer van haar stuk is te brengen, zelfs niet als er een kogel in haar hoofd zit, is raar maar waarachtig. Een andere centrale, wat minder uitgesproken rol is weggelegd voor Fania Sorel, wier prachtige stem een schouwburgzaal van nok tot fundament kan vullen. Ook Lukas Smolders en Wouter Hendrickx spelen hun tragikomische rollen met verve.


Menselijk en vol mededogen, zo wordt Dea Lohers werk vaak omschreven. Daar valt na het zien van Dieven weinig op af te dingen. Maar die omschrijving gaat wel voorbij aan haar sterk absurdistische gevoel voor humor, die bij Zandwijk perfect weerklank vindt. Dat juist is wat dit stuk zo invoelbaar maakt.


Vincent Kouters


Dieven van Dea Loher door Ro Theater en KVS, regie Alize Zandwijk. Rotterdamse Schouwburg, 11 februari. Tournee t/m 23 maart: rotheater.nl


Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden