Barroso mist zijn doel met woordenlawine

BRUSSEL Het venijnigst is Daniel Cohn-Bendit, de leider van de Europese Groenen. ‘U bent kampioen mooie verklaringen’, bijt hij voorzitter José Manuel Barroso van de Europese Commissie dinsdag toe....

Van onze correspondent Marc Peeperkorn

Barroso heeft dan net zijn State of the Union afgeleverd, de eerste die in het Europees Parlement is gehouden. Een speech waarin hij een wervend Europees vergezicht zou neerzetten. Een speech ook die hem presidentiële allure moest geven, precies als de Amerikaanse president tijdens zijn jaarlijkse toespraak.

In de Brusselse wandelgangen werd al weken gefluisterd over de tekst. Het was een verhaal met een visie (‘u kunt uw toekomst aan Europa toevertrouwen’), in heldere taal en gelardeerd met overtuigende voorbeelden. Een rede die perfect past in het nieuwe communicatieplan waar de Commissie vorige week tijdens een tweedaagse retraite mee instemde. Kort samengevat komt dat erop neer dat Barroso hét gezicht van de Commissie moet worden, en liefst van heel de EU.

Een aparte televisieploeg die hem overal vergezelt, een ‘toegewijde fotograaf’ die altijd oproepbaar is, onkostenvergoedingen voor meereizende journalisten, het is maar een greep uit het veertien punten tellende communicatieplan. En natuurlijk de State of the Union: veertig minuten vrije spreektijd met 736 europarlementariërs en vrijwel alle Europese media als luisteraars.

Niet alleen Cohn-Bendit is dinsdag teleurgesteld. Ook bij de sociaal-democraten, de liberalen, ja zelfs bij Barroso’s eigen christen-democraten is na afloop nauwelijks enthousiasme te bespeuren. Wat Barroso in hoog tempo voorleest is een zouteloze lijst nieuwe initiatieven. Van de oorspronkelijke tekst (één boodschap) is na stevige druk van de andere eurocommissarissen (die ook allemaal een boodschap hebben) en hooggeplaatste ambtenaren niets over.

En dus belooft Barroso een Europese vacaturebank, een energieactieplan, een energie-efficiencyactieplan, een nieuwe begrotingssystematiek, een visie op de rol van de EU in de wereld, modernere universiteiten, betere bewaking van Europa’s buitengrenzen, beter economisch bestuur, en – ook heel belangrijk – een harde aanpak van financiële speculanten. Oftewel: het is pas september maar hier heeft u alvast onze kerstboom.

In het geraas van deze lawine blijft de uitwerking achterwege. Wat en hoe er dan aan de grenzen bewaakt moet worden, welke rol de EU kan spelen, het wordt niet genoemd. Het maakt Cohn-Bendit, toch al geen vriend van Barroso, tot prijsschutter van de dag: verklaringen, verklaringen, maar waar blijven de daden?

Barroso moet man en paard noemen, mopperen de europarlementariërs. Het is mooi dat hij zich keert tegen racisme en vreemdelingenhaat (‘Maak de geesten van het verleden niet wakker’), maar waarom zegt hij niet dat Frankrijk de Roma-zigeuners niet mag uitwijzen?

Waarom neemt hij geen stelling tegen lidstaten die zich steeds meer van Brussel afkeren, vragen de socialisten. Waarom kruipt u voor Duitsland en Frankrijk, vragen de socialisten. Barroso antwoordt niet. ‘Zo mag het niet nog eens’, zegt een Commissie-ambtenaar na afloop. ‘Gelukkig is er volgend jaar weer een kans.’

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden