Bang

Afgelopen zaterdag zat Frans Timmermans in de Volkskrant peinzend op de achterbank van zijn dienstauto. Hij sprak over Europese integratie, over hoe die in ons aller belang is, en over zijn waarneming dat de mensen niettemin 'in staat zijn op een spectaculaire manier tegen hun eigenbelang in beslissingen te nemen'. Op die 'kracht van irrationeel denken' heeft Timmermans geen weerwoord, besloot hij moedeloos.


Verderop stond Geert Wilders te flikflooien met Marine Le Pen. Kom dinsdag op bezoek in de Tweede Kamer, lispelde hij in haar oor, lekker de boel zieken. En laten we ons verbinden met Europese vrienden. Voor maximale winst, voor de macht, als Europa in mei 2014 gaat stemmen voor het Europees Parlement.


Dat laat het politieke midden niet op zich zitten, zou een mens denken. Dat haalt alles uit de kast voor de EP-verkiezingen, laat zijn zwaargewichten strijden over grote vraagstukken, over linksaf of rechtsaf, over bankenunies en aangespoelde lijken op Lampedusa. Dat rukt oud-bewindslieden uit comfortabele EersteKamerbankjes en hoogleraarzetels en zegt: naar Brussel, naar Straatsburg, vecht om die 26 zetels, raas tegen het doven van het licht.


Vergeet het maar. Talentvolle politici met electorale aantrekkingskracht willen nog liever als backbencher in Den Haag de slippen van de partijleiding dragen dan hun nek uitsteken in het Europees Parlement.


En zo komt het dat CDA'ers straks in mei niet op Jan Peter Balkenende kunnen stemmen, een man die wel Brusselse ambities had toen hij er iets hoogs met een dienstauto kon worden, maar op Esther de Lange, een vrouw die in kringen van boerenlobbyisten bekendheid geniet als stralend middelpunt van de maandelijkse Landbouwborrel. Voor PvdA-kiezers geen Guusje ter Horst of Wouter Bos, maar de keuze tussen iemand met politieke ervaring in de deelgemeente Feijenoord, een medewerker van de firma Heineken, een fractiehulp wiens naam me voortdurend ontschiet en een oud-Kamerlid dat werk zoekt.


Bij de VVD is de paniek zo groot dat Mark Verheijen, in de Tweede Kamer woordvoerder Europa, zaterdag op de radio de woorden sprak: 'De grootste bedreiging voor Europa zijn niet de eurosceptici, niet Marine Le Pen, maar de geharnaste eurofielen. Guy Verhofstadt hoort daarbij.'


Achter deze miezerigheid schuilt een VVD die van het padje af is. Waar Mark Rutte onlangs in zijn Isaiah Berlin-lezing in Londen nog een soort Europa-visie ontvouwde (veel interne markt) komt het Kamerlid niet verder dan bangig aanschurken tegen de hysterische complotdenkers. Door de antisemieten van het Front National hoger aan te slaan dan de liberaal die na een premierschap (hij wel, meneer Balken-ende!) het lef heeft om met kiezersmandaat door roeien en ruiten te gaan voor zijn boodschap.


Op die boodschap valt veel af te dingen. En als het de VVD menens is bij dat afdingen, stuurt ze iemand van statuur naar het EP. Waarom Henk Kamp niet, nu zijn ministerie toch dicht kan na het WRR-advies om te nokken met het topsectorenbeleid? Hans van Baalen andermaal afvaardigen als lijsttrekker: het is de boel op voorhand aan Wilders cadeau doen.


Terwijl Den Haag morgen bevend naar Marine Le Pen zal staren, zal Frans Timmermans vanuit zijn dienstauto angstig het grommende volk observeren.


Het grootste gevaar dat ons bedreigt: bange mannen.

undefined

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden