Banenjacht

Wie: Mia Dilpizoglou (25)..

Ruim tienduizend euro in je studie investeren en vervolgens geen werk kunnen vinden. Dat overkwam Mia Dilpizoglou, die al drie jaar werkloos is. Na haar opleiding Film, Televisie en Nieuwe Media aan de Universiteit van Amsterdam bleek het niet makkelijk om een baan te vinden. Na vijf maanden solliciteren belandde ze tot haar grote frustratie in de bijstand.

Dilpizoglou kwam terecht in de reïntegratiemolen. Haar meest recente reïntegratietraject loopt via Sagenn. Als onderdeel van het traject werd haar de mogelijkheid geboden om drie maanden stage te lopen met behoud van haar uitkering. Na twee jaar zoeken kwam ze eind 2005 in contact met Jan Ritsema. Hij is bekend in de theaterwereld en is bezig met het opzetten van een theaterschool in Frankrijk. 'Bij hem was ik direct welkom om stage te lopen.' Met grote blijdschap bracht zij dat goede bericht over aan Sagenn. Dat moest echter eerst toestemming vragen aan de Dienst Werk en Inkomen (DWI). Tot Dilpizoglous grote verbazing wezen zij de stage af. 'De afwijzing baseerden zij op de wet maximale vakantieduur. Daardoor stellen zij stage in het buitenland gelijk aan vakantie. Belachelijk. Het is geen vakantie maar mijn contractuele recht. Mijn zoektocht was al zo lang vruchteloos!' Dilpizoglou laat het er niet bij zitten: 'Ik heb een advocaat in de arm genomen en samen zijn we bezig om het DWI voor de rechter te slepen.'

Het liefst zou Dilpizoglou verder studeren en haar doctorstitel halen, helaas zit dat er financieel niet in. Ze wil graag aan de slag in de culturele sector. 'Ik ben geen ja-knikker en zo wil ik mij dan ook niet profileren. Ik ben een strategisch en analytisch denker. Bovendien ben ik welwillend én werkwillend.'

Een bijkomend probleem voor Dilpizoglou is dat zij RSI heeft. Daar moet haar toekomstige werkgever ook rekening mee houden. 'Maar ik ben in een sollicitatieprocedure nog nooit zover gekomen dat ik een werkgever daarmee heb moeten confronteren.'

Voor reïntegratiebureaus heeft ze geen goed woord over: 'Zij verwachten van mij dat ik mijn academische titel verzwijg tijdens het solliciteren. Frustrerend, want dan lieg ik mezelf en mijn toekomstige werkgever voor.' Dilpizoglou denkt dat het reïntegratiebureau bang is dat ze alleen op universitair niveau aan de slag wil. 'Maar ik solliciteer nu al onder mijn niveau.'

De door het reïntegratiebureau opgelegde sollicitatieplicht vindt ze vreselijk: 'Ik zit in een uitzichtloze carrousel. Iedere keer ben ik enthousiast en dan word ik toch weer afgewezen.' Dilpizoglou solliciteert ongeveer tien keer per maand. Het afgelopen jaar is ze slechts twee keer op gesprek uitgenodigd. De enige positieve ontwikkeling is dat tegenwoordig het aantal sollicitanten wordt vermeldt op de afwijsbrief. 'Vaak zijn dat er honderden'.

Ze vindt het jammer dat in Nederland, in tegenstelling tot de VS, massa-aanklachten niet aan de orde van de dag zijn. 'Iedereen is in zijn eentje aan het strijden tegen reïntegratiebureaus, terwijl we samen sterk kunnen staan.'

Latifa Ben Ali Salah

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden