Banenjacht

'Naarmate ik vaker solliciteer naar licht administratief werk , wordt mijn cv steeds korter. Dat klinkt misschien merkwaardig, maar veel werkgevers wijzen me af omdat ik doctorandus ben....

Gerald Schut

Werkgevers zoeken vaak iemand voor langere tijd, merkt historicus Wesley Vermeere . Geen passant, die er onmiddellijk weer vandoor is als hij iets leukers vindt. Voor administratieve functies is hij wegens overkwalificatie al tien maal afgewezen. In de afgelopen maanden was hij daarom postbode en bejaardenverzorger. Nu is hij twee dagen per week receptionist.

Tien jaar geleden koos Vermeere een studie geschiedenis in Leiden. Die keuze was impulsief. Het leek hem vooral interessant. 'Al tijdens mijn eerste jaar begon ik mij op de media te concentreren. Veel geschiedenisstudenten worden leraar. Dat wilde ik sowieso niet.' Een stage bij Tv Dits, het productiehuis van Ireen van Ditshuyzen volgde. Vermeere was daarnaast redacteur bij het studieblad voor geschiedenis, maakte radio in Spanje en kwam via een vriend als researcher bij productiemaatschappij Eye2eye Media terecht.

Na zijn afstuderen in december 2003 kon Wesley Vermeere onmiddellijk aan de slag bij Eye2eye. Ze kenden hem daar al. Hij voerde achtergrondonderzoek uit voor een documentaire over David en Goliath. Het resultaat verscheen op het scherm bij de tv-zenders Arte en Canvas. Het was een droombaan voor de jonge historicus. Maar toen de documentaire af was, vond het bedrijf geen fondsen voor het volgende project. Vermeere stond op straat.

Een week later was hij alweer aan de slag bij Omroep Zeeland. Vier maanden zomerradio maken. 'Ik dacht toen dat het zo werkte: van het ene baantje in het andere rollen.'

Bij zijn zoektocht naar een onderzoeksbaan voor radio of tv stuit Vermeere sindsdien op het drukbevolkte via-via-circuit in de media. Hij stuurde tien brieven, werd vijf keer voor een gesprek uitgenodigd en schopte het steevast tot de finale. 'Maar telkens kozen ze iemand die ze al kenden.'

De historicus heeft er alle begrip voor. 'Naast mijn baantje als receptionist ben ik een productiebedrijfje voor historische documentaires begonnen, GloryDays naar een lied van Bruce Springsteen. Als dat gaat lopen, zal ik waarschijnlijk zelf ook via via mensen gaan aannemen. Dan weet je wat je hebt. Maar ik zou wel proberen een beetje open te staan voor een vreemde met durf en een goed verhaal.'

Wie weet zit Vermeere binnenkort aan de andere kant van de tafel. Hij staat op het punt de eerste documentaire van GloryDays te verkopen aan een regionale omroep. 'En volgende week gaat m'n website www. glory-days. nl de lucht in. Als ik eenmaal weer in het circuit zit, komt alles goed.'

Vooralsnog zit Vermeere twee dagen per week achter de receptiebalie van het advocatenkantoor Hodijk & De Jong in Den Haag.

'Hoe ik aan dit baantje kom? Een vriend van me werkte hier,'

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden