Balsem voor de fietsende ziel

Rustig over stille landweggetjes, door velden vol klaprozen, tussen geurende lavendel peddelen of met tegenwind de God van het Kwaad bedwingen.Zes (plus een) suggesties.

ANNE VAN DRIELROBERT GIEBELS en ROB GOLLIN BART JUNGMANNNANDA TROOST EN JOHN VOLKERS

DENEMARKEN

Noordzeeroute

Leuk voor met de kids: 's nachts met de fietsbus naar Frederikshaven in Denemarken. Van daar nog een kilometer of 40 door naar het noorden, uit de bus op de fiets natuurlijk. Op naar het noordelijkste puntje van Denemarken: Skagen. In Denemarken is deze voormalige schilderskolonie wereldberoemd vanwege het licht. Leuk voor de toerist: het Kattegat en de Noordzee ontmoeten elkaar hier. Daarna langzaam terug naar huis. Absoluut hoogtepunt: het strand als kilometerslang fietspad tussen Løkken-Blokhus. 's Avonds de ketting goed afspoelen met zoet water. Verder over stille landweggetjes en fietspaden de Noordzeefietsroute volgen uit het boekje, of veel simpeler: de zee aan je rechterhand houden. Campings genoeg. Strand, vuurtorens en duinen ook. Tussen het fietsen door is er genoeg afleiding: pretpark Farum, Waddeneiland Mandø (bij vloed afgesloten van de rest van de wereld), de vikingen in Ribe, het Duitse Wasseneiland Sylt, en bijvoorbeeld vanuit het Duitse Cuxhaven een dagje met de boot naar Helgoland. Vergeet niet te ontbijten in Varel, bij de jachthaven. Op wat je hier voor weinig eet, fiets je nog dagen door. Bij Nieuweschans het bruggetje over en dan waan je je weer bijna thuis.

ITALIë

Brenta-route in de Dolomieten

De Dolomieten zijn natuurlijk terrein voor de racefietser en de mountainbiker. Maar de Italianen mikken tegenwoordig ook op de minder prestatiegerichte recreant. In het Valsugana-dal tussen het meer van Caldonazzo en Bassano del Grappa is een route uitgezet van 80 kilometer, met een hoogteverschil van slechts 250 meter. Veelal vrijliggend fietspad volgt de prettig rumoerige rivier de Brenta. Het is even dringen als de bergwanden aan weerszijden naar elkaar toe komen en autoweg, rivier, spoorlijn en fietspad in een kluwen verder moeten: de fietser rijdt even op roosters over het water en onder netten tegen vallend gesteente. Het wemelt van dorpjes en bankjes, bij cafés zijn in boomstammen sleuven voor de fiets uitgehakt en buiten kun je de bidon bijvullen. Bassano is een juweel. Terug naar Caldonazzo rijdt een boemeltrein met speciale fietswagons. Voor de Italianen is het ook nog even wennen, de nieuwe doelgroep. Onderweg maakte een boswachter een stopteken.'En, bevalt het?'

MAROKKO

Van Marrakech naar Erfoud

'Marokko is de hel', was een vriendin zo attent me te melden, de dag voor vertrek. Op een fietswebsite had ze een top-20 van te vermijden landen gevonden. Marokko prijkte bovenaan. En ontken het maar eens, als je kilometers lang bent achtervolgd door blaffende honden van het formaat kleine wolf. Als je in dorpjes bent beland met op straat louter mannen met afkeurende blikken. Of als je - altijd bergop, nooit in de afdaling - het gewicht van armoede hebt gevoeld, van kinderhandjes die je fietstassen vastklemmen.

Maar Marokko is een land van extremen. Van 'vier seizoenen in één dag'. Waar je in de ochtendkoelte door velden vol klaprozen rijdt, langs prachtige kashba's die dienden als filmset van menig Hollywoodkassucces. Waar je 's middags bij zinderende hitte de Hoge Atlas opploetert. En 's avonds de sneeuw ziet vallen in een gehucht op de hoogvlakte.

Na een dag afzien kan in Marokko opeens de woestijn gloren. Een onwaarschijnlijke droom van glooiend rood zand, zover je kijken kunt. Of: een uithangbord van Amstel. Binnen alleen mannen, aan het bier en de witte bonen. Maar waar ook een fietsster zich welkom voelt.

FRANKRIJK

Gorges de la Nesque

Een kilometer of tien onder de Puist van de Provence, Midlife Mountain, kortom de Mont Ventoux, ligt een adembenemend mooie kloof, uitgesleten door de Nesque: de Gorges de la Nesque. Aan één kant hangt een rustige weg met magnifiek uitzicht enkele tientallen meters boven de 'bodem' - balsem voor de fietsende ziel.

De weg van zo'n 16 kilometer met een hoogteverschil van een kleine 500 meter is geschikt voor alle fietstypen. We rijden een rondje van circa 55 kilometer vanaf het plaatsje Villes-sur-Auzon en bewaren het mooiste voor het laatst. Eerst over de kalme D14 naar Méthamis en over de D5 door naar Saint-Hubert - rustig klimmen van 250 naar 825 meter. Onderweg: een 15de-eeuwse kapel. Daarna over de D96 afdalen naar keerpunt Monieux. De geur: lavendel. Dan over de D942 kort klimmen naar het begin van de Gorges. En dan: alleen nog maar dalen, de hele kloof door. En genieten. Minstens zo leuk: precies hetzelfde rondje de andere kant op.

SPANJE

Via de la Plata

Tijdgebrek en een veranderde agenda noopten mij en mijn fietsvriend de Via de la Plata andersom aan te pakken. Wij, bedevaartgangers van de Camino Francesa naar Santiago de Compostella, kozen ervoor de route te halveren en in de andere richting te rijden. We namen vanuit Madrid de trein naar het schitterende Salamanca en fietsten vervolgens zuidwaarts, niet noordwaarts. Tegen de richting van de Plata in. Het bleek een geweldig besluit.

Het was oktober en de temperatuurmeter in het westen van Spanje liep in de middag nog steeds op naar de 30 graden. Het zweet liep tappelings over onze ruggen, maar de route Salamanca, via Candelario, Plasencia, Trujillo, Zafra, Real de la Jara naar Sevilla was een geweldige. Het profiel is ondanks een aantal stevige klimmen langzaam dalend naar het fraaie Sevilla. De wegen zijn met name in de Extremadura ruim. Verkeer is er nauwelijks.

In de bergen komt je soms een uitgebroken stier tegemoet. De pleinen van Plasencia, Trujillo en de oude hoofdstad Merida zijn aanraders. Onderdak is ter plaatse te regelen, met als laagterecord 10 euro voor een nachtje in pension Molina te Real de la Jara.

FRANKRIJK

Mont Ventoux

Je kunt fietsen wat je wilt, maar uiteindelijk draait het om die 20 kilometer naar de top van de Mont Ventoux. Een mooiere beloning is er boven de boomgrens niet te vinden. De filosoof Roland Barthes noemde deze berg de God van het Kwaad. Dat is een typering waarin de dubbelhartige aantrekkingskracht op fraaie wijze besloten ligt. De Mont Ventoux is als een mammoettanker, gestrand in een kabbelend landschap. Voor de rest bestaat de Provence uit pittoreske prietpraat. Maar dan lonkt de kale berg. (Zo noemen Nederlandse liefhebbers hem omdat zijn top een landschap van keien is. Maar dat klinkt te lieflijk, kale berg. Alsof je tegen Stef Blok op fietst.) De God van het Kwaad kan van drie kanten worden overmeesterd. De echte is die van het dorp Bédoin. Beginnen bij het fonteintje, dan dat oneindige bos, dan Chalet Reynard als het laatste teken van menselijk leven en dan nog 7 kilometer. Met tegenwind door het grote niets. Dat is het ware fietsen: afzien en weerzin, resulterend in het puurste geluk.

KAAPTOUR MET KUITENBIJTER

Van de luwte van de Tafelberg gaat het over de Nelson Mandela Boulevard zuidoostwaarts, naar de blikkerende watervlakte van False Bay, richting Kaap de Goede Hoop. Duizenden Zuid-Afrikanen juichen de 35 duizend sportieve fietsers toe. Aan de overkant van de landtong: de ruis en het schuim van de Atlantische Oceaan. Een klim van bedwelmende schoonheid wacht. Suikerbossie is het laatste kuitenbijtertje voor de zwierende terugtocht naar Kaapstad. Dan zitten er 110 kilometer op. De Cape Argus Cycletour is dit jaar op zondag 10 maart.

undefined

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden