Balkanblauw en warme kiezels

Het Meer van Ohrid zet Macedonië weer op de kaart als vakantieland. Haast ongemerkt loop je naar Albanië.

OLAF TEMPELMAN

Duizend jaar geleden was het Meer van Ohrid net zo blauw als nu. Je ziet het aan de fresco's in de kerk van de Heilige Wijsheid waar de Moeder Gods is omringd door de kleur van het meer. Op een steenworp van de Heilige Wijsheid steken meisjes in bikini uit hetzelfde blauw, op een kiezelstrand waar ze vroeg op de dag aan het bier zijn gegaan.

De 11de eeuw: West-Europa zat in de diepe middeleeuwen. In zuidoost-Europa was de oosterse christelijke beschaving op een hoogtepunt. Westerse kruisvaarders hadden Constantinopel nog niet verwoest, Turkse ruiters waren nog ver weg in Centraal-Azië. In het Meer van Ohrid herkenden Byzantijnen en Bulgaren de kleur van de hemel zelve. Aan de oevers bouwden zij kerken en stapelden Ohrid op tegen de bergen.

Het beste panorama hebben de zwemmers. Twintig meter in het water zie je het stadje uit het meer opstijgen. Voor de Heilige Wijsheid staat een rode streep door een fototoestel, een zwembroek en een bikini. Mensen in badkleding lopen wel vlak langs deze kerk van een millennium geleden. De muziek van de kiezelstranden is hier al te horen. In het zuidoosten van Europa zit het ene vaak dicht op het andere, als de icoontjes die op de dashboards van de auto's vaak gezelschap hebben van pikante prentjes.

Op de kiezels aan het water is het leven in de warme herfst dragelijk. Bier, rookwaar, muziek, barbecue, af en toe een onderdompeling in het meer. Dit is de lome, morgen-zien-we-verder Balkan, waar iedereen elkaar kent, op terrassen handen worden geschud en lang wordt getafeld. De forel die in het Meer van Ohrid gevangen wordt is groot, en heet op de menukaart, what's in a name, 'koran'. De Turkse sultan schijnt een koerierdienst te hebben gehad om korans uit het meer efficiënt naar de tafel in het Topkapi-paleis te vervoeren.

De lome Balkan waar ze in de zon liggen, het is een ander soort Balkan dan de wilde gepassioneerde uit het werk van de Nederlandse schrijver voor wie aan het Meer van Ohrid, in een 'Dutch Parc' met oranje fietsen, een monument is opgericht: A. den Doolaard. In de oude stad eren ze hem met een tentoonstelling. In de nieuwe biografie Dronken van het leven lezen we dat de schrijver op deze plek in 1933 de minnaar van zijn toenmalige Franse echtgenote met een kogel uit het aardse bestaan verwijderde, en dankzij fijne contacten met de Macedonische autoriteiten niet voor moord werd vervolgd.

Lees verder op pagina 2/3.

undefined

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden