Opinie

Bakermatten bieden weinig garanties voor de toekomst

Paul Brill
null Beeld ap
Beeld ap

De zin is de afgelopen dagen talloze malen met grote eerbied uitgesproken: Griekenland is de bakermat van de democratie. Maar wat wordt daarmee eigenlijk gezegd? Dat de Griekse democratie een bijzonder gehalte heeft waaraan de rest van Europa niet kan tippen?

Een blik op de Griekse geschiedenis leert dat het nobele gedachtegoed van Plato en Aristoteles de afgelopen zestien eeuwen feitelijk een ondergronds bestaan heeft geleid. Duizend jaar Byzantijns Keizerrijk. Vier eeuwen Ottomaanse overheersing, waardoor Reformatie en Verlichting goeddeels aan de Grieken voorbij zijn gegaan. Daarna een aaneenschakeling van bloedige oorlogen en heftige interne twisten. Tot op de dag van vandaag een overmatige aanhang voor extreem-rechtse en extreem-linkse groeperingen, waarvan sommige het geweld niet schuwen. Een hoge notering op de internationale corruptielijst.

En wat zouden Plato en Aristoteles hebben gevonden van een referendum met een betwistbare vraagstelling, waarbij de burgers nauwelijks de tijd en de gelegenheid krijgen om de voors en tegens zorgvuldig tegen elkaar af te wegen? Ik denk dat hun kritiek niet mals zou zijn geweest. Met hun wijsgerige instelling zouden ze allicht ook een kleine kanttekening hebben gemaakt. Zoals deze: dat Groot-Brittannië weliswaar geldt als de bakermat van het voetbal, maar dat dit geenszins betekent dat anno 2015 daar het beste voetbal wordt gespeeld. Behalve dan als er veel buitenlanders op het veld staan.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden