Back to the Future Part II, Goodfellas, Blue Ruin

Iedere dag tipt de Volkskrant de beste films op televisie.

Back to the Future Part II. Beeld null
Back to the Future Part II.

Back to the Future Part II (Robert Zemeckis, 1989)
Fox, 22.00-00.00 uur.

In Back to the Future (1985) reisde Marty McFly (Michael J. Fox) naar 1955 om te regelen dat zijn ouders ook echt zijn ouders worden. Lijkt bij terugkeer naar 1985 chronologisch alles in kannen en kruiken, staat Doc (Christopher Lloyd) opnieuw voor de deur met zijn DeLorean-tijdmachine. In de nabije toekomst, 2015 (!) om precies te zijn, dreigt Marty's zoon het hele tijd-ruimtecontinuüm in de war te schoppen. Vervolgens pingpongen Marty en Doc als chaotische tijdreparateurs tussen toekomst, heden en verleden. Zeer innovatieve trucages (voor 1989) maken het mogelijk dat Michael J. Fox in sommige beelden drie tot vier personages speelt: Marty's jonge en oudere versie, diens zoon én zijn zus. Heel enerverend en amusant allemaal, omdat regisseur Robert Zemeckis en scenarist Bob Gale het tempo hoog houden. Bij Fox en Lloyd spat het speelplezier ervan af.

En dan is de film natuurlijk ook nog eens prachtig ontworpen. Zelfs na tig keer kijken, blijft het een genot Marty verwonderd 2015 binnen te zien stappen, op dezelfde manier waarop hij in het eerste deel door 1955 struikelde: hetzelfde opwaarts bewegende totaalshot van het stadscentrum van Hill Valley, dezelfde bijnabotsing tussen Marty en het (nu vliegende) verkeer en opnieuw een confrontatie in de plaatselijke limonadebar. Die limonadebarscène is de leukste van de film: het blijkt een heus nostalgiecafé, dat zo veel mogelijk in eighties-stijl is ontworpen. Dus klinkt Beat It op de radio, terwijl computergestuurde imitaties van Michael Jackson, Ronald Reagan en ayatollah Khomeini de bestelling opnemen.

Goodfellas (Martin Scorsese, 1990)
Fox, 03.15-05.35 uur.

Het briljante en nog altijd modern ogende misdaadmeesterwerk Goodfellas volgt de volledige carrière van misdadiger Henry Hill (Ray Liotta), van de eerste diefstal in zijn jeugd in de jaren vijftig, tot hij in de jaren tachtig een nieuwe identiteit krijgt, omdat hij tegen zijn oude maffiavrienden getuigt. Ruim dertig jaar, waarbij regisseur Martin Scorsese de muziek gebruikt om het tijdsverloop aan te geven. Bij Hills eerste liefde draait Scorsese nog brave nummers als Then He Kissed Me van The Crystals; bij zijn eerste successen in de maffia Leader of the Pack van The Shangri-Las. Als de hoofdpersoon ten onder dreigt te gaan aan de wilde jaren zestig klinkt Gimme Shelter en bij cocaïnegebruik hoort Frosty the Snow Man.

Blue Ruin (Jeremy Saulnier, 2013)
Film1 Sundance, 11.35-13.01 uur.

Dwight leeft van voedselafval en het statiegeld van de lege flessen, hij woont in een afgeragde blauwe Pontiac. Als een paria strompelt hij rond, weg van de normale wereld. Maar dat is camouflage: zodra hij hoort dat de moordenaar van zijn ouders vervroegd vrijkomt, stopt hij met dit zwerversbestaan. Stipt op tijd is hij bij de gevangenis als Will Cleland door zijn vrienden wordt opgehaald. Blue Ruin is maar net op gang of Dwight plant al een mes diep in Clelands hoofd. De meeste films in het wraakgenre eindigen met die scène, maar deze zwartgallige en spannende film biedt een wraakexercitie als geen ander: regisseur-scenarist Jeremy Saulnier is geïnteresseerd in wat zijn allesbehalve voor de hand liggende wreker daarna doormaakt. Sterk.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden