Bach

De politie is inmiddels dertig jaar bezig met het werven van allochtonen, en gedurende die periode zijn welgeteld twee agenten van niet-Nederlandse komaf erin geslaagd het tot commissaris te schoppen, en één tot plaatsvervangend chef van de korpsleiding van de regio Friesland....

In Zembla gaf de politie zondag zelf twee mogelijke antwoorden: in de haast om gekleurde aspiranten in het blauw te hijsen is niet altijd even goed opgelet of ze daartoe wel over de vereiste capaciteiten beschikten; en, oké, er is in de korpsen hoogstwaarschijnlijk ook sprake van ‘institutionele discriminatie’. Dat betekent zoveel als dat de ware diender in de heersende beroepscultuur nog steeds een blanke diender is, ondanks talloze pogingen dat denken te doorbreken.

Een op de vijf allochtone politiemensen zou vanwege die discriminatie (‘Jullie horen niet vóór maar áchter de tralies’) en de geringe loopbaanperspectieven bij de politie weg willen. Zembla interviewde Achmed Marcouch (nu voorzitter van de stadsdeelraad Slotervaart in Amsterdam) en Hassani Bakhtali (nu raadslid in Nieuwegein), die allebei hun ontslag bij de politie namen, omdat hun afkomst ze in hun carrière in de weg zou hebben gezeten. Intussen betaalt de politie tol: allochtone collega’s opereren in vliegende brigades om diverse korpsen in het land terzijde te staan bij problemen met jonge Marokkanen. De Raad van Hoofdcommissarissen overweegt op beleidsniveau een ‘cultuur-audit’ in een hernieuwde poging de weg voor meer allochtonen vrij te maken.

Wat de jaarlijkse dosis paas-tv betreft, gisteren geheel bevredigd door het korte maar krachtige Passie voor Pasen van de NCRV. Paul Witteman, Maarten ’t Hart, Jan Rot, en de Nederlandse psychiater en ver familielid Govert Bach over hun liefde voor de Matthäus Passion: ‘de mooiste muziek die er is’, aldus Witteman. En geneeskrachtig bovendien: in de Valeriuskliniek in Amsterdam worden depressieve patiënten met succes met de Matthäus Passion ‘behandeld’. Nergens anders ter wereld is de bewondering voor het beroemde oratorium trouwens zo vurig. Kijkers zagen Maarten ’t Hart op pluizige sokken het orgel van de kerk te Maassluis bespelen en volschieten bij zijn liefdesverklaring aan de componist: ‘Alles waar het echt om gaat, is voor mij op de een of andere manier met Bach verbonden. Een leven zonder hem is voor mij bijna niet voor te stellen.’

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden