Babe of grrl?

Toen ik vandaag een paar keer in de spiegel, wat etalageruiten en een plas water keek, kreeg ik een identiteitscrisis....

Babe klinkt leuk, want daar vallen de mannen op en dat lijkt een enkeltje Probleemloos Bestaan te garanderen. Ik ben lui en oppervlakkig genoeg om dat te ambiëren en ondernemend genoeg om de daartoe noodzakelijke handelingen te verrichten.

Ik mailde dus een opdracht naar een esthetisch chirurg, schafte een paar flessen waterstofperoxide aan, regelde een afspraak met society visagist Kelo. In zijn salon stuitte ik op een stapel gossipbladen, die ik vanwege mijn ontembare sociologische belangstelling één voor één bestudeerde. Veel babes kwam ik er tegen, mooi! Alhoewel, God wat stom, ik had alleen een nieuw bovenlichaam geregeld met mijn nieuwe beauty-arts en afgaande op de geportretteerde dames eisen de mores van deze tijd ook nog een grote mond (in de letterlijke siliconenzin bedoel ik, die leidt namelijk tot het verlangde 'horen bij', de overdrachtelijke mond die ik van mezelf al heb kan voor een babe alleen een excommunicatie opleveren. Ingewikkeld, hè?). No panic, één sms-je naar dokter Frankenstein en ook die bestelling was geplaatst.

Toen zag ik een coverfoto van een meisje dat Pamela heet. 'Ja, die!', dacht ik, 'die heeft het begrepen.' Wat een charme! De fotograaf had er duidelijk schik in gehad haar op zijn gevoelige plaat vast te leggen. Ik stortte mij hongerig op haar levensgeschiedenis. Wie weet zou ik in mijn zoektocht naar Probleemloosheid bij haar veel wijsheid opdoen. Ik raakte het spoor echter volkomen bijster. Dit sierlijke wezentje bleek namelijk onlangs - en niet voor het eerst - afgevoerd te zijn naar het hospitaal om giftige stoffen uit haar maag te laten pompen. Die had ze zichzelf toegediend, nadat haar echtgenoot haar overal op het felbegeerde lichaam had geslagen. Een hoogst onlogische situatie. 'Kelo, is Pamela een babe?' 'De allerbeste, schatje, de allerbeste.' 'Oefent ze seksuele aantrekkingskracht uit op mannen?' 'Er schijnen hetero's te bestaan die liever naar haar kijken dan naar Studio Sport.' 'Say no more! Is ze gelukkig?' 'Lieverd, een dipje hebben we allemaal wel eens, maar zij verdient er vijftien miljoen dollar per jaar mee.'

Om de één of andere reden paste dit beeld toch niet helemaal bij mijn definitie van het Probleemloze Bestaan, dus besloot ik toch maar een grrl te worden. Waar is de Groene, ah, ja, daat staat het. Die meiden hebben veel gemeen met Simone de Beauvoir, de legendarische schrijfster die zichzelf voortdurend aanpraatte dat ze het niet erg vond om door haar foeilelijke geadoreerde filosoof besodemieterd te worden, omdat ze dacht dat ze toch zijn onbetwiste Numéro Un was. En die aan het eind van zijn leven de meest jaloerse ruzies maakte met Arlette Elkaïm, diens aangenomen dochter in wier armen hij stierf. Een voorbeeld om van te watertanden! Overigens gaan die grrls anders om met heren dan de Castor. Grrls existeren over de rug van mannen heen in het sociale experiment dat hun leven is. Cool. Maar hoewel ik veel op mannen heb aan te merken, betwijfel ik of we Heil en Verlossing dichterbij brengen door hen te tracteren op de behandeling waar wij eeuwen lang recht op hadden.

Wat nu? Er moet een gezelliger rolmodel te bedenken zijn. Ineens had ik het. Zij heeft de mooiste haarkleur ter wereld. Ze kan zonder mannen, maar heeft ook niet speciaal iets tegen ze. Ze leeft met een intens plezier en haar identiteit noch haar zelfwaardering wordt bepaald door de manier waarop anderen haar beoordelen. Ze draagt de kleren die zíj mooi vindt, of die nu wel of niet door de Viva zijn voorgeschreven. Twee keer drie is zeven, als zíj daartoe besluit. Ze vermijdt problemen op de creatiefste manieren. Zo kocht ze ooit een paar liter 'meducijn' bij de apotheek ter voorkoming van ooit op te lopen kwalen. Een vrouw zonder knellende familiebanden is het, maar met een warme liefde voor haar verre dierbaren. Met een gevoel voor rechtvaardigheid, zonder dat ze een heilig boontje wordt. En het is er eentje die beschikt over een verpletterende economische zelfstandigheid. Bij deze richt ik het Eerste Internationale Pippi Langkous gezelschap op.

Moge Pippilotta Victualia Rolgordyna Kruzemunta Efraïmsdochter Langkous, ons tot ver in het millennium inspireren. Laat de vrouwen der wereld haar luchthartige autonomie, onstuitbare levenskracht en verrukkelijke gebrek aan perfectionisme overnemen opdat zij gelukkiger worden. Pippi, je t'aime!

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden