B moet met W praten in Den Helder

Burgemeester Stefan Hulman (VVD) van Den Helder en de vijf wethouders die hem wilden wegsturen, moeten alsnog met elkaar om de tafel gaan zitten.

Dat is de uitkomst van de vergadering gisteravond, waarin de gemeenteraad zich boog over de financiële problemen van de burgemeester. Mede door dubbele woonlasten – Hulman (42) was tot 2006 wethouder in Rotterdam en krijgt zijn woning daar niet verkocht – is hij in geldproblemen geraakt.

De wethouders wilden Hulman aanvankelijk op diens verzoek een extra woningvergoeding toekennen van 3.200 euro bruto per maand, maar dat plan draaiden ze terug toen bleek dat de burgemeester verkeerde informatie had verstrekt. Volgens minister Ter Horst van Binnenlandse Zaken zou zo’n vergoeding in strijd met de wet zijn.

Hulman erkende gisteravond ruimhartig dat hij fouten heeft gemaakt, ‘maar ik heb de boel niet willen flessen’. De wethouders hielden echter vol dat de burgemeester hen willens en wetens heeft voorgelogen.

De bemiddelingspoging wordt ondernomen op aandringen van de collegepartijen PvdA, VVD en CDA. PvdA-fractievoorzitter Theo Rijnten erkent dat de kans van slagen erg klein is. De bemiddeling mag hooguit enkele weken duren.

Als het om bestuurscrises gaat, heeft marinestad Den Helder een reputatie op te houden. De huidige heibel past in een reeks van bestuurlijke ruzies van de laatste tien jaar. Daarbij zijn verscheidene colleges van B en W ten val gekomen.

Op het provinciehuis van Noord-Holland heeft Den Helder de naam in bestuurlijk opzicht een van de lastigste gemeenten van het land te zijn. Een ontluisterend rapport van de Tilburgse hoogleraar bestuurskunde Pieter Tops uit 2004, met de veelzeggende titel Den Helder, doe normaal, zet wat dat betreft de toon.

Tops concludeerde indertijd dat de politieke cultuur in Den Helder wordt bepaald door persoonlijke vetes, dat er veel schort aan de kwaliteit van het ambtelijk apparaat en dat bestuurders verre van daadkrachtig zijn. Het onderzoek van de bestuurskundige had betrekking op het vorige college van B en W, dat er ook al niet in slaagde ongeschonden de eindstreep te halen. Geruzie in het college en met de raad kostte toen onder anderen burgemeester Jeroen Staatsen de kop.

Staatsen stelde vast dat Den Helder aan ‘bestuurlijke inteelt’ lijdt, een diagnose die door veel bestuurskundigen wordt gedeeld. Dat vergoedingen voor leden van het college van B en W tot problemen kunnen leiden, heeft Den Helder al voor de affaire met burgemeester Hulman ondervonden. In 1999 viel het college over het declaratiegedrag van de wethouders.

Alleen al de samenstelling van de gemeenteraad maakt duidelijk dat Den Helder (57.500 inwoners) vaak een bron van bestuurlijke chaos is. De gemeenteraad bestaat uit twaalf fracties, een zeldzaam aantal voor een gemeente van deze omvang.

Juist de reputatie van Den Helder maakt dat Borghouts het bestuurlijke klimaat in de marinestad nauwlettend in de gaten houdt. Na het gedwongen vertrek van Staatsen in oktober 2005 stelde hij oud-staatssecretaris Geke Faber als tijdelijk opvolgster aan om rust te brengen. Rustiger werd het pas echt onder leiding van de in 2007 benoemde Hulman, analyseert Borghouts nu.

‘Het gaat de laatste tijd beter in Den Helder’, vindt de commissaris van de koningin. Volgens hem zou het ‘zonde’ zijn als de ‘gekwalificeerde bestuurder’ Hulman nu alweer zijn biezen moet pakken. ‘Er zijn in absoluut slordigheden begaan, ook door de burgemeester’, zegt hij, ‘maar ik denk dat de zaken nog wel zijn op te lossen.’

Stefan Hulman (2007). (ANP)
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden