'B. had niet het bewijs, maar de schijn tegen zich'

'Het is de combinatie geweest van de gruwelijkheid van het misdrijf, de enorme publieke druk en het pedofiel zijn van C.B....

In zijn boek reconstrueert Van Koppen nauwgezet de fatale gebeurtenissen in het Beatrixpark. Nienke Kleiss (10) en haar vriendje Maikel (11) werden op 22 juni 2000 in de bosschages van het park gedwongen zich te ontkleden en misbruikt. Nienke werd vermoord, Maikel werd ernstig letsel toegebracht maar overleefde het. De politie arresteerde B. als verdachte. Hij kreeg uiteindelijk achttien 18 jaar cel en tbs met dwangverpleging. Vrijdag maakte Justitie bekend de zaak te heropenen omdat er een andere verdachte is.

B.'s advocaat G. Spong bracht het boek van Van Koppen onder de aandacht van de Hoge Raad, met als doel een herziening van de zaak te bewerkstelligen. De Hoge Raad wees dat verzoek af, omdat Van Koppen zich op de bestaande dossierstukken heeft gebaseerd. Bewijsspecialist Van Koppen kwam weliswaar met een andere visie op de zaak, maar niet met nieuwe feiten. Een nieuw, aan de beoordelende rechters onbekend feit, is een vereiste voor een herziening. De afwijzing van het herzieningsverzoek vindt Van Koppen dan ook 'volkomen terecht'.

Meer moeite heeft hij gehad met de houding van het Openbaar Ministerie. 'Ik heb twee jaar geleden al mijn bevindingen naar het college van procureurs-generaal gestuurd. Ik heb gezegd: beste meneer De Wijkerslooth, dit klopt echt niet, kijk er eens naar. Daar heb ik alleen maar ontwijkende reacties op gekregen. Men ging er niet inhoudelijk op in. Dat vind ik schokkend.'

Een van de grote ongerijmdheden in het onderzoek was het signalement van de dader, dat is verstrekt door de belangrijkste getuige, Maikel. Van Koppen: 'Ik heb in mijn boek geschreven dat er geen enkele reden is om te zeggen dat Maikel onzin zit te vertellen. De dag na het misdrijf gaf hij geheel uit zichzelf, zonder sturing van de politiemensen die hem hoorden, een signalement van de dader. Een van de meest uitspringende kenmerken daarin was het zeer pokdalige gezicht van de dader. Dat paste absoluut niet bij B. Daar is door rare, bizarre, quasi-psychologische constructies van de rechtbank en het hof omheengedraaid. Bovendien waren er voldoende aanwijzingen dat B. het niet gedaan kón hebben.'

Het Haagse hof legde B. zelfs een jaar meer op dan was geëist door het Openbaar Ministerie (OM). De kans op herhaling achtte het hof zeer groot. Het college adviseerde de minister van Justitie B. eerst zijn hele straf te laten uitzitten alvorens hij, in het kader vande tbs, mag worden verpleegd.

Het opsporingsonderzoek was zeer gecompliceerd. Het Nederlands Forensisch Instituut voerde het grootste DNA-onderzoek uit zijn geschiedenis uit. Daarbij werd geen enkel genetisch spoor van B. ontdekt. Onder de nagels van Nienke werd wel het DNA van een andere, onbekende man gevonden. Een verzoek van B.'s toenmalige raadsman J. Taekema voor een aanvullend DNA-onderzoek werd door het hof afgewezen.

Van Koppen: 'B. had alle schijn tegen zich, eerst en vooral omdat hij pedofiel is. Maar hij was een heel ander soort pedo, hij was geen moordenaar. Hij was iemand die kinderen geld bood om zich te laten aftrekken en dat deden ze nooit. Je zit als rechter in zo'n zaak voor een groot dilemma: moet ik deze man vrijspreken of niet? De diverse rechters die zich over de zaak hebben gebogen, hebben het risico niet willen nemen.'

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden