Aziatische generatie

Met veel geld en energie werkt Berkeley aan de nieuwe generatie wetenschappers. Het Nederlandse onderwijs verbleekt hierbij. De toekomstige helden zijn Aziaten....

Vierendertig duizend studenten bezoeken de Universiteit van Berkeley.Dat zijn er zo'n tienduizend meer dan de Universiteit van Amsterdamaandoen. Het budget van de UvA bedraagt ruim een half miljard euro. Hetbudget van Berkeley is anderhalf miljard dollar, een bedrag dat deze weekeen waarde heeft van 1,2 miljard euro.

Harvard, algemeen beschouwd als de beste universiteit in de wereld,maakt het nog bonter: aan de opleiding van twintig duizend studenten wordtjaarlijks een bedrag van 2,6 miljard dollar uitgegeven, of wel 2,1 miljardeuro. En Yale, ook een topuniversiteit, gaat daar nog eens overheen: voortwaalfduizend studenten is een bedrag van twee miljard dollar beschikbaar,dat is 1,6 miljard euro.

Misschien is het niet eerlijk om Yale met de UvA te vergelijken. Yaleis een privé-universiteit, een schatrijk instituut dat niet afhankelijkis van staatsbegrotingen en eigen inkomstenbronnen heeft. Maar Berkeley kunje gerust met de UvA vergelijken. Ook Berkeley is een overheidsinstelling.In Berkeley wordt per student 75 procent meer uitgegeven dan in Amsterdam.Om van Yale maar te zwijgen.

Nu de klap op de vuurpijl: Harvard en Yale samen hebben net zo veel tebesteden als het hele wetenschappelijke onderwijs in Nederland bij elkaar.

Ik wil hier niet de educatieprofeet uithangen - hoewel, een beetje wel - maar de hoogstaande discussies over rekeningrijden die ik op 8700kilometer afstand gadesla, klinken niet heel urgent. Wel een beetje alsgeneuzel in de marge. Het zou fijn zijn wanneer de Nederlandse politiekzich net zo druk maakt over het wetenschappelijke onderwijs.

Terwijl Nederland bezig is met rekeningrijden en de Europese Held JobCohen (de Time-correspondente, een onnozele hals, heeft de redactiewijsgemaakt dat het aan Job Cohen lag dat in Amsterdam de vlam niet in depan sloeg, terwijl dat gewoon te danken is aan de Amsterdammers zelf, diezich niet gek lieten maken), stromen briljante Aziatische studenten doorde poorten van de Amerikaanse universiteiten.

Bijna de helft van alle eerstejaars in Berkeley is van Aziatischeafkomst. Het online-tijdschrift Inside Higher Ed schrijft: 'De eerstejaarsdit jaar zijn voor bijna 48 procent Aziatisch, een record volgenstoelatingsfunctionarissen, die bekend maakten dat wanneer de registratievan het totale aantal aangemelde studenten is voltooid, het aantalAziatische en blanke studenten op de campus ongeveer even hoog zal zijn.'

Van de rest van alle eerstejaars is 31 procent blank, 11 procent Latinoen 3 procent zwart (de rest gaf geen etniciteit of ras aan). VoorNederlandse oren is dat opsplitsen in ras een enge zaak, maar in Amerika,de melting pot, vinden ze dat heel normaal.

Van professoren op de campus hoorde ik dat het percentage Aziaten noghoger zou zijn als niet een beperkend beleid gevoerd werd. En de Aziatendie hierheen komen, zijn niet allemaal kinderen van vermogende ouders. Vaakliggen hele families krom om het lesgeld en het verblijf in de stad tebekostigen. Studenten afkomstig uit de staat Californië betalen 6500dollar lesgeld, maar studenten die van buiten de staat afkomstig zijn,betalen de volle mep: meer dan 24duizend dollar per jaar, en daar bovenopnog eens meer dan twaalfduizend dollar voor kost en inwoning. Stelt u zichdat voor, die Chinese en Koreaanse families, de ooms en tantes en neven ennichten, stuivers en dubbeltjes sparend voor het genie dat in Berkeley defamilie-eer naar grote hoogten zal tillen, dat op een dag alscomputerwetenschapper net zo beroemd zal worden als Kai-Fu Lee, hetcomputergenie dat eerst bij Microsoft en nu bij Google triomfen viert.

Wanneer je de hoofdingang van de campus bezoekt, tegenover TelegraphAvenue, dat nog het meest doet denken aan het Damrak in Amsterdam, eendrukke straat met studenten, verslaafden, daklozen, goedkope eettentjes,tweedehandsboekwinkels, venters met vlaggetjes en sieraden, bedelaars,verdwaalde ouders die hun studerende kind bezoeken en van verbijsteringniet meer weten hoe ze deze hel de rug toe kunnen keren - tegenover diestraat dus, waar de meeste studenten hun tocht naar de collegezaalvervolgen, staan tientallen vertegenwoordigers van studentenverenigingen leden te werven. De meerderheid is Aziatisch. Ze zien er serieus uit, zekleden zich onopvallend, ze studeren als bezetenen en ze zijn ambitieus.Ze zullen in dit land enorme kansen krijgen wanneer ze volhouden en zichvoor 1000 procent inzetten. De tweede, derde en duizendste Kai-Fu Leebevinden zich onder hen.

Ik ben hier niet voor het Gele Gevaar aan het waarschuwen: de meesteAziatische studenten zijn Amerikaan, kinderen of kleinkinderen vanimmigranten. Ik wil er alleen op wijzen dat hier met heel veel energie envitaliteit en met heel veel geld een nieuwe generatie wetenschappers enleiders wordt klaargestoomd, waaruit toekomstige helden zullen opstaan,bedenkers van computerprogramma's, artsen die nieuwe behandelmethodenontwikkelen.

Ik ken de Nederlandse cijfers niet, maar de Duitse wel: van elke zevenDuitsers met een doctoraat vertrekt er één naar Amerika. Drie van de vierDuitse Nobelprijswinnaars werkt in Amerika.

Kunnen wij daar iets tegenover stellen? Het is een illusie te denken datNederland de wetenschappelijke race in de wereld kan volhouden, wanneer hetwetenschappelijke onderwijs niet op de schop genomen wordt. Natuurlijk ishet interessant over rekeningrijden te bakkeleien (ofschoon het onzin is,aangezien het niets verandert aan het mobiliteitsprobleem), maar een dingis zeker: ons wetenschappelijk onderwijs raakt ernstig achterop. Kom maarkijken in Berkeley.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden