Await Barbarians

pop ****


Alexis Taylor


Domino/Munich


Behalve zingen in Hot Chip, een van de aardigste Britse bands in de elektronische dansmuziek, houdt Alexis Taylor er ook een solocarrière op na die na een EP en een album nu een hoogtepunt beleeft met Await Barbarians.


De heldere, soms wat beverige falset van Taylor vormt steeds een mooi verbond met de zoemende elektronica en melancholieke piano. Heel breekbaar af en toe, in een stijl die nooit wil imponeren maar wel langzaam bezit van je neemt. Geen beat-gedreven pop dus, maar jazzy uitweidingen die soms richting Robert Wyatt en het latere werk van Mark Hollis' Talk Talk gaan.


Twee zeer idiosyncratische muzikanten, waar Taylor zich met speels gemak bij aan lijkt te sluiten. Maar vies van gewone popliedjes is hij ook niet bepaald, wat de naar een gedicht van Kaváfis vernoemde plaat op de juiste momenten lucht geeft.


Prachtstem en knappe muziek waar je misschien iets meer moeite voor moet doen dan voor Hot Chip, maar het loont. GK

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden