Avondrood

De fanfare op het pleintje in Olhão toetert de Internationale en ik word teruggesmeten in de tijd toen alles nog overzichtelijk was.

Frits Lambrechts zingt Morgenrood bij de VARA en ik zie geile Jansje van de Kolkakkerweg reidansend rond de meiboom, maar dat kan ook verdichting zijn. Feit is dat Jansjes moeder folderde voor de PvdA en ik een vel kreeg met daarop een rode roos die je op een T-shirt kon strijken. Mijn moeder weigerde dat, want de rooien waren zo mogelijk nog erger dan de roomsen en de bovenmeester had ons met het kwijl der voldoening op de bakkes verteld dat Joop den Uyl een zwaar sterfbed zou krijgen. Hij had immers zijn christelijke opvoeding verloochend.

Uiteindelijk eindigde de roos op de pijp van een spijkerbroek. Dat was het dan wel, qua pijpwerk, want geile Jansje deed het liever met Guus, die topscorer was van VV DTS'35. Ik was geen partij, want ik damde op bord 1 voor de School met den Bijbel. Alles was seks in die tijd of in ieder geval de hunkering ernaar. Op mijn jongenskamer bestudeerde ik de vertaling van de Internationale van de keurige Jetje Roland Holst met daarin de tot de puberale verbeelding sprekende frase: tot 't merg wordt d'arme uitgezogen.

Welnu, zulks mocht míj ook wel overkomen, als 14-jarige. Geile Jansjes PvdA & VARA vormden mijn nieuwe geloof, vanwege het seculiere karakter maar vooral vanwege het bombardement van al dan niet functioneel bloot in dramaseries als Waaldrecht en vanwege Joop van Tijn die uiterst naturel 'neuken' zei in Open en Bloot.

Het hartverscheurende koperblaaswerk hier op het pleintje in Olhão stemt mij verweesd. Ik ben alles kwijtgeraakt: het geloof der Vaderen, de nestwarmte van de PvdA en het vertrouwde moederland dat uiteindelijk toch alleen nog maar tussen mijn oren bleek te bestaan. Geile Jansje is bovendien onvindbaar op Facebook.

De kakofonie op het plein verstomt. Tot een jaar of tien of daaromtrent geleden stemde ik onveranderlijk op de Arbeiderspartij. De laatste keer moest dat van mijn toenmalige vrouw die europarlementariër was in Brussel, anders kreeg ik billenkoek. Ik stemde toen pardoes op een mohammedaan, niet wetende dat ik daarmee het paard van Troje binnenhaalde.

Mijn afkeer van religie dreef mij naar de PvdA en zou mij uiteindelijk ook verdrijven van de Partij, iets wat de pluchekleverij, de banencarrousel en het biefstuksocialisme niet gelukt was.

undefined

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden