AutoPodium vraagt het onmenselijke

IN hun voorwoord schrijven de makers van het nieuwe autoblad AutoPodium waarom ze denken dat er iets viel toe te voegen aan dit toch welvoorzien segment in de tijdschriftensector: omdat het er niet was en 'omdat we hopen, nee: denken, nee: wéten dat Nederland om dit blad zit te springen'....

Het eerste is ontegenzeggelijk een feit, al hoef je er dan nog niet meteen de conclusie aan te verbinden dat het er dus ook moet komen, en met het tweede is een toon gezet die doet vrezen voor het gekozen stijlregister van de recensenten. Het doet vrezen voor alweer een autoblad dat de superlatieven niet schuwt, de adjectieven als pepernoten in het rond strooit en de manke metaforen ongemoeid over de pagina's laat kreupelen. Alweer een autoblad dat als de dood is voor woordherhaling, dat op sportschooltoon spreekt van sloffen als het over banden gaat, van plofzak in plaats van airbag, en over oliestoker wanneer een dieselmotor wordt behandeld.

Het is erger. De samenstellers stellen zich ten doel het beste autoblad van Nederland te maken - wat op zichzelf niet eens zo'n enorme opgave zou zijn -, ze willen 'fraaier, aansprekender en vakkundiger autonieuws'. Aan ambitie geen gebrek, maar de vrees wordt bewaarheid: de toon is niet te harden.

De opzet van AutoPodium is verre van gek. Het maandblad omvat 132 pagina's, waarvan honderd worden gevuld met autotests, -nieuws en -informatie. De resterende 32 bevatten prijzen en technische gegevens van alle in Nederland verkrijgbare auto's, plus een verklarende woordenlijst.

Andere bladen voeren ook wel vergelijkende tests uit, maar dit nieuwe blad lijkt er het zwaartepunt te leggen. Het is op zichzelf een aardige formule. Verder valt het forse formaat van de nieuwe uitgave op; de enorme hoeveelheid, vaak paginagrote, fullcolour-foto's die de tekst soms naar het tweede plan brengen, en het ontbreken van advertenties.

Maar dan. In een impressie van de Volvo XC90: 'Met de T6 staat een beetje nerveuze brandstofmeterstaarder met een zware rechtervoet al na 400 kilometer weer aan de pomp.' Over de Ford Fusion: 'Wel kan de bijrijdersrugleuning voor het zaterdagse bezoek aan de bouwmarkt plat naar voren worden geklapt.' De Honda Jazz blijkt een auto te zijn waar muziek in zit. De Hyundai Getz is vanwege zijn beperkte hoofdruimte achterin geen auto voor giraffes. We kunnen de auto maar beter niet in het zilver bestellen, 'want in het zilver kijken we nog liever naar een speech van Balkenende - al zal nog moeten blijken of die net zo degelijk is als de Hyundai. Drie jaar garantie heeft híj in ieder geval niet...' De Mercedes SLK 320 haalt 'met z'n 218 trutpeekaatjes al een top van 245', leren we. De Alfa Romeo 156 GTA bevat 'lippen die vaker dan je zou willen verkeersdrempels met een innige zoen bedelen'. De Ford Mondeo ST 220 'heeft de beschikking over 220 paardenbeesten. Ook hij doet zijn best om, geheel in de geest van wijlen prins Claus, z'n stropdas af te schudden.'

Het is niet te doen. Na consumptie van AutoPodium heb je het gevoel dat je in je eentje een taartjeswinkel hebt moeten leegeten, onder dwang van enkele overspannen tekstschrijvers die op een onbewaakt moment hun inrichting wisten te ontvluchten en hun oude beroep weer oppakten. AutoPodium vraagt het onmenselijke.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden